ผู้ป่วยสมองเสื่อมไม่ยอมกินข้าว ลืมว่ากินแล้ว ดูแลอย่างไร

คำตอบสั้น: สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าในระยะกลางและระยะท้ายของโรค ผู้ป่วยสมองเสื่อมอาจลืมกิน คิดว่ากินแล้ว หรือสับสนเมื่อมีอาหารให้เลือกมากเกินไป บางคนจำไม่ได้ว่าสิ่งที่อยู่ในจานคืออาหาร ใช้ช้อนไม่ถนัด หรือฟันปลอมหลวมจนเจ็บแต่บอกไม่ได้ สิ่งที่ช่วยได้คือ จัดโต๊ะให้เงียบและเรียบง่าย ใช้จานสีพื้นที่ตัดกับอาหาร ให้ทีละอย่าง ให้เวลากินนาน ใช้อาหารหยิบกินได้ และกินด้วยกัน ถ้ามีไอหรือสำลักขณะกิน มีเสียงครืดคราดในคอ หรือน้ำหนักลด อาจเป็นปัญหาการกลืนที่ต้องให้แพทย์ประเมิน ส่วนการสำลักจนหายใจไม่ออก ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

สรุปสั้นสำหรับคนรีบ

• •ลืมว่ากินแล้วเป็นอาการของโรค สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำว่าถ้าผู้ป่วยถามหาข้าวเช้าซ้ำ ๆ อาจแบ่งมื้อเช้าเป็นหลายรอบเล็ก ๆ
• •หาสาเหตุที่แก้ได้ก่อน เช่น ฟันปลอมไม่พอดี ยาใหม่หรือยาที่เปลี่ยนขนาด ขยับร่างกายน้อย กลิ่นและรสที่รับรู้ลดลง
• •โต๊ะเรียบง่าย ปิดทีวี จานสีขาวหรือสีพื้นบนแผ่นรองสีตัดกัน ไม่ใช้ลวดลาย วางเฉพาะช้อนที่ต้องใช้
• •อาหารหยิบกินได้ ชิ้นพอดีคำ ช่วยผู้ที่ใช้ช้อนไม่ถนัด
• •สัญญาณกลืนลำบาก ตามที่ MedlinePlus ระบุ คือไอหรือสำลักระหว่างหรือหลังกิน เสียงครืดคราดในคอ เคี้ยวช้า และน้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ
• •ติดตามน้ำหนักเป็นประจำ และแจ้งแพทย์เมื่อน้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ

ทำไมผู้ป่วยสมองเสื่อมกินยากกว่าผู้สูงอายุทั่วไป

ผู้สูงอายุทั่วไปที่เบื่ออาหารมักมีสาเหตุจากโรคประจำตัว ยา หรือฟัน ซึ่งอ่านได้ที่ ผู้สูงอายุเบื่ออาหาร กินน้อย เริ่มต้นดูแลอย่างไร แต่ในผู้ป่วยสมองเสื่อมมีปัญหาเพิ่มอีกชั้นที่มาจากตัวโรค สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐและ MedlinePlus ระบุไว้ดังนี้

• •ลืมกิน หรือลืมว่ากินแล้ว บางคนไม่กินทั้งวันเพราะคิดว่ากินไปแล้ว บางคนขอกินซ้ำทั้งที่เพิ่งกินเสร็จ
• •อาหารให้เลือกมากเกินไปจนตัดสินใจไม่ได้ แล้วเลยไม่กินอะไร
• •จำไม่ได้ว่าสิ่งที่อยู่ในจานคืออาหาร
• •มองแยกอาหารออกจากจานไม่ได้ เพราะการมองเห็นและการกะระยะเปลี่ยนไป เช่น ข้าวขาวในจานขาว
• •ใช้ช้อนส้อมไม่เป็น ทำตามขั้นตอนตักแล้วป้อนเข้าปากไม่ได้
• •รับกลิ่นและรสลดลง MedlinePlus ระบุว่าพบบ่อยในผู้ป่วยสมองเสื่อม และทำให้อาหารไม่อร่อยเหมือนเดิม
• •ชอบหรือไม่ชอบอาหารเปลี่ยนไปกะทันหัน สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าอาจปฏิเสธของที่เคยชอบ
• •เคี้ยวและกลืนลำบาก ในระยะท้ายของโรค

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐเตือนว่าการได้สารอาหารไม่พอทำให้น้ำหนักลด และอาจทำให้อาการด้านพฤติกรรมแย่ลงได้ จึงไม่ควรมองว่าการไม่กินเป็นเรื่องเล็ก

หาสาเหตุที่แก้ได้ก่อน

ก่อนจะคิดว่า "โรคแย่ลง" สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้ดูสาเหตุเหล่านี้

• •ฟันปลอมไม่พอดี หรือปวดฟัน การกินอาจเจ็บ แต่ผู้ป่วยบอกไม่ได้ ควรตรวจฟันปลอมและพบทันตแพทย์เป็นประจำ
• •ยา ยาใหม่หรือยาที่เปลี่ยนขนาดอาจทำให้เบื่ออาหาร ถ้าสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงให้โทรแจ้งแพทย์ แนวทางเวชปฏิบัติไทยระบุว่ายาสมองเสื่อมบางชนิดมีผลข้างเคียง เช่น คลื่นไส้ อาเจียน หรือน้ำหนักลด ห้ามหยุดยาเอง ให้แจ้งแพทย์
• •ขยับร่างกายน้อย การไม่ค่อยเคลื่อนไหวทำให้ไม่หิว ลองชวนเดินเล่น รดน้ำต้นไม้ หรือช่วยล้างจาน
• •ท้องผูก ปวด หรือไม่สบาย NIA ระบุว่าความปวดและท้องผูกเป็นสาเหตุของความกระวนกระวายได้ ซึ่งมักกระทบการกินด้วย
• •ซึมเศร้า ซึ่งพบร่วมกับสมองเสื่อมได้ อ่านเพิ่มที่ ซึมเศร้าแล้วขี้ลืม ภาวะคล้ายสมองเสื่อม แยกอย่างไร

จัดจานและโต๊ะให้กินง่ายขึ้น

ลดสิ่งรบกวน สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐและ MedlinePlus แนะนำให้กินในที่เงียบ ปิดทีวีและวิทยุ

จานสีพื้นที่ตัดกับอาหาร ใช้จานหรือชามสีขาวบนแผ่นรองจานสีตัดกัน เลี่ยงจาน ผ้าปูโต๊ะ และแผ่นรองที่มีลวดลาย ในบ้านไทย ถ้าข้าวสวยอยู่ในจานขาว ลองเปลี่ยนเป็นจานสีเข้มแทน

วางเฉพาะที่ต้องใช้ สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้วางเฉพาะช้อนส้อมที่ใช้ในมื้อนั้น เพื่อไม่ให้สับสน

ให้ทีละอย่าง เสิร์ฟครั้งละหนึ่งหรือสองอย่าง เช่น ข้าวต้มก่อน แล้วค่อยตามด้วยกับข้าว แทนการวางสำรับเต็มโต๊ะ

ตรวจความร้อนทุกครั้ง ผู้ป่วยอาจบอกไม่ได้ว่าอาหารหรือเครื่องดื่มร้อนเกินไป MedlinePlus แนะนำไม่ให้อาหารร้อนหรือเย็นจัด

ให้เวลา สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าผู้ป่วยอาจใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงหรือมากกว่ากว่าจะกินเสร็จ อย่าเร่ง

กินด้วยกัน การกินร่วมกับคนอื่นช่วยกระตุ้นให้กิน MedlinePlus แนะนำให้คนที่ผู้ป่วยชอบ เช่น เพื่อนหรือญาติ เป็นคนทำและเสิร์ฟอาหาร

กันหกเลอะ วางจานบนผ้าหรือแผ่นกันลื่น ใช้แก้วมีฝา รินน้ำครึ่งแก้ว และใช้หลอดงอได้ และอย่ากังวลเรื่องความเรียบร้อย สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้ผู้ป่วยตักกินเองให้มากเท่าที่ทำได้

อุปกรณ์ที่ช่วยได้ ใช้ชามแทนจาน จานที่มีขอบกั้น หรือช้อนด้ามใหญ่ที่จับง่ายกว่าส้อม

อาหารหยิบกินได้ (finger food) คืออะไร ใช้อย่างไร

เมื่อผู้ป่วยใช้ช้อนส้อมไม่ถนัด MedlinePlus และสมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำอาหารชิ้นพอดีคำที่หยิบกินด้วยมือได้ สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าให้ใช้มือกินได้ถ้าง่ายกว่า

ตัวอย่างที่ปรับเป็นอาหารไทย (เลือกให้เหมาะกับการเคี้ยวกลืนของแต่ละคน)

• •ข้าวปั้นก้อนเล็ก หรือข้าวเหนียวปั้นก้อนพอดีคำ สำหรับคนที่ยังเคี้ยวกลืนได้ดี
• •ไข่ม้วนหรือไข่เจียวหั่นชิ้น
• •ผักต้มนิ่มหั่นชิ้น เช่น ฟักทอง แครอทต้ม บรอกโคลีต้ม
• •ปลานึ่งไม่มีก้างหั่นชิ้น ไก่ต้มฉีกชิ้นเล็ก
• •ผลไม้นิ่มหั่นชิ้น เช่น มะละกอสุก กล้วย ส้มแกะเม็ด
• •แซนด์วิชตัดชิ้นเล็ก ขนมปังทาไส้

ข้อควรระวัง อาหารหยิบกินต้องเหมาะกับความสามารถในการเคี้ยวกลืน สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้เลี่ยงอาหารที่เคี้ยวให้ละเอียดยาก เช่น แครอทดิบ และข้าวเหนียวอาจติดคอในผู้ที่กลืนลำบาก ถ้ามีสัญญาณกลืนลำบาก ให้ปรึกษาแพทย์เรื่องลักษณะอาหารก่อน อ่านต่อที่ อาหารผู้สูงอายุ เนื้อสัมผัสแบบไหนปลอดภัย

ถ้ายังกินเองไม่ได้ สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำการจับมือพากิน โดยวางช้อนในมือผู้ป่วย ใช้มือผู้ดูแลประคองรอบมือผู้ป่วย แล้วยกขึ้นพร้อมกันไปที่ปาก

ลืมว่ากินแล้ว ถามหาข้าวซ้ำ ๆ ทำอย่างไร

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้เข้าใจว่าผู้ป่วยอาจจำไม่ได้ว่ากินแล้วหรือยัง ถ้าถามหาข้าวเช้าซ้ำ ๆ ให้แบ่งมื้อเช้าเป็นหลายรอบ เช่น น้ำผลไม้ ตามด้วยขนมปัง ตามด้วยซีเรียล แทนที่จะเถียงว่า "เพิ่งกินไปเอง"

สิ่งที่ทำได้เพิ่ม

• •ทำมื้อเล็กหลายมื้อแทนสามมื้อใหญ่ สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำสำหรับผู้ที่กินน้อย
• •มีของว่างที่ดีต่อสุขภาพวางไว้ ให้หยิบได้
• •จดมื้อที่กินลงสมุด เพื่อให้ผู้ดูแลทุกคนรู้ตรงกัน และใช้บอกแพทย์
• •ผู้ที่อยู่คนเดียว อาจลืมกินทั้งวันโดยไม่มีใครรู้ ต้องมีคนโทรหรือแวะดูในเวลาอาหาร อ่านเพิ่มที่ ผู้สูงอายุอยู่คนเดียว

วิธีตอบคำถามซ้ำโดยไม่ทะเลาะกันอ่านที่ พ่อแม่ถามซ้ำๆ พูดซ้ำทั้งวัน ตอบอย่างไรไม่ให้ทะเลาะกัน

ดื่มน้ำน้อย ช่วยอย่างไร

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าการได้รับน้ำพออาจเป็นปัญหา แนะนำให้ยื่นน้ำแก้วเล็ก ๆ บ่อย ๆ ตลอดวัน และให้อาหารที่มีน้ำมาก เช่น ผลไม้ ซุป แกงจืด นม (ยกเว้นแพทย์ให้จำกัดน้ำ เช่น ในโรคหัวใจหรือโรคไตบางระยะ) การขาดน้ำเป็นสาเหตุหนึ่งของภาวะสับสนเฉียบพลัน อ่านที่ Delirium ในผู้สูงอายุเกิดจากอะไร ติดเชื้อ ขาดน้ำ หรือยา

เมื่อไรการไม่กินเป็นสัญญาณของการกลืนลำบาก

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าในระยะกลางและระยะท้าย ปัญหาการกลืนทำให้สำลักและน้ำหนักลดได้ MedlinePlus ระบุอาการกลืนลำบากไว้ดังนี้

• •ไอหรือสำลักระหว่างกินหรือหลังกิน
• •มีเสียงครืดคราดในคอระหว่างหรือหลังกิน
• •ต้องกระแอมหลังดื่มหรือกลืน
• •เคี้ยวช้าหรือกินช้ามาก
• •ไอเอาอาหารออกมาหลังกิน
• •สะอึกหลังกลืน
• •แน่นหน้าอกระหว่างหรือหลังกลืน
• •น้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ

สัญญาณที่ผู้ดูแลเห็นได้ในผู้ป่วยสมองเสื่อม เช่น อมข้าวไว้ในปากไม่ยอมกลืน หรือคายอาหารออก ควรให้แพทย์ประเมินถ้าอาการยังอยู่หรือกลับมาอีก MedlinePlus ระบุให้ติดต่อแพทย์เมื่อไอ มีไข้ หรือหายใจเหนื่อย น้ำหนักลด หรือกลืนลำบากมากขึ้น

ระหว่างกิน สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้นั่งตัวตรงและก้มศีรษะไปข้างหน้าเล็กน้อย ถ้าศีรษะเงยไปด้านหลังให้ประคองกลับมา และตรวจในปากหลังกินเสร็จว่ากลืนหมดแล้ว MedlinePlus แนะนำให้นั่งตัวตรงอยู่ 30–45 นาทีหลังกินสำหรับผู้ที่กลืนลำบาก ไม่พูดคุยขณะกลืน และไม่ให้ดื่มน้ำใสโดยไม่ปรึกษาแพทย์หรือนักแก้ไขการพูดก่อน เพราะอาจต้องใช้น้ำที่ปรับให้ข้น รายละเอียดอยู่ที่ ผู้สูงอายุกลืนลำบาก สำลักง่าย ดูแลอย่างไรให้ปลอดภัย

ติดตามน้ำหนักอย่างไร

น้ำหนักที่ลดลงเป็นสัญญาณที่จับต้องได้ว่ากินไม่พอ ทั้งสมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐและ MedlinePlus ระบุน้ำหนักลดไว้เป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจ

• •ชั่งเป็นประจำ ด้วยเครื่องเดิม ที่เดิม เวลาเดิม และจดไว้
• •สังเกตเสื้อผ้า กางเกงหลวม แหวนหลวม ใบหน้าตอบลง
• •แจ้งแพทย์เมื่อน้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ เกณฑ์ที่ควรห่วงและวิธีชั่งให้เชื่อถือได้อ่านที่ ผู้สูงอายุน้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจ

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐระบุว่าเมื่อโรคดำเนินไป แพทย์อาจแนะนำอาหารเสริมพลังงานระหว่างมื้อ ซึ่งควรให้แพทย์หรือนักกำหนดอาหารเป็นผู้แนะนำชนิดและปริมาณ

เมื่อไรต้องพบแพทย์หรือนักกำหนดอาหาร

ควรนัดพบแพทย์ เมื่อ

• •น้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ หรือกินน้อยลงชัดเจนต่อเนื่อง
• •มีสัญญาณกลืนลำบากตามรายการด้านบน MedlinePlus ระบุว่าในระยะท้ายของโรค ควรคุยกับแพทย์เรื่องอาหารที่เหมาะสม ซึ่งบางคนอาจต้องเป็นอาหารเหลวหรืออาหารนิ่มเพื่อป้องกันการสำลัก
• •เบื่ออาหารหลังเริ่มยาใหม่หรือเปลี่ยนขนาดยา
• •ฟันปลอมหลวม ปวดฟัน แผลในปาก

ขอให้แพทย์ส่งต่อนักกำหนดอาหาร เพื่อวางแผนอาหารที่ได้พลังงานและโปรตีนพอ หรือนักแก้ไขการพูดเพื่อประเมินการกลืน โดยสอบถามโรงพยาบาลที่รักษาอยู่ว่ามีบริการนี้หรือไม่

มีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

• •สำลักจนไอไม่ออก พูดไม่ได้ หายใจไม่ออก หรือหน้าเขียว
• •ไอหรือสำลักแล้วมีไข้ หายใจเหนื่อยหอบ
• •ไม่ยอมกินหรือดื่มน้ำเกือบทั้งวัน หรือมีสัญญาณขาดน้ำ เช่น ปากแห้งมาก ปัสสาวะน้อยหรือสีเข้มมาก
• •สับสน ซึม หรือพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากเดิมขึ้นมาทันที

สมาคมอัลไซเมอร์สหรัฐแนะนำให้ผู้ดูแลเรียนวิธีช่วยคนสำลักอาหารไว้ล่วงหน้า

ภาระการดูแลมื้ออาหารทุกวันหนักมาก ถ้าเริ่มหมดแรง อ่านที่ ภาวะหมดไฟของผู้ดูแล หรือโทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้ฟรีตลอด 24 ชั่วโมง

ผลิตภัณฑ์ที่เราดูแล: เม็มโมร่า (MEMORA)

เม็มโมร่า (MEMORA) เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เลข อย. 13-1-01566-5-0069 ผลิตโดย บริษัท โอดี อินโนวาคอสเม็กซ์ จำกัด (ปทุมธานี) จัดจำหน่ายโดย บริษัท โฮปฟูล จำกัด บรรจุ 10 แคปซูล แคปซูลละ 800 มก. ฉลากระบุรับประทานวันละ 1 แคปซูล เลข อย. คือการจดแจ้งผลิตภัณฑ์อาหาร ไม่ใช่การรับรองสรรพคุณ

ส่วนประกอบต่อ 1 แคปซูลตามฉลาก: เห็ดหัวลิง (Lion's Mane) 250 มก. · สารสกัดพรมมิ (Brahmi) 150 มก. · โคลีน ไบทาร์เทรต (99%) 90 มก. (เทียบเป็นตัวโคลีนราว 37 มก. คำนวณ) · สารสกัดใบแปะก๊วย 50 มก. · ไพริดอกซิน ไฮโดรคลอไรด์ 2 มก. (เทียบเป็นวิตามินบี 6 ราว 1.65 มก. คำนวณ) · ส่วนอื่น ได้แก่ เปลือกแคปซูลเจลาติน สี INS171 (ไทเทเนียมไดออกไซด์) INS551 INS470ii และมอลโตเด็กซ์ตริน

คำเตือนบนฉลาก: อาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า · เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน · ควรรับประทานอาหารหลากหลาย ครบ 5 หมู่

ผลิตภัณฑ์นี้ไม่ใช่อาหารทดแทนมื้ออาหารและไม่ได้ให้พลังงานหรือโปรตีนที่ผู้ป่วยต้องการ ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ช่วยให้กินได้มากขึ้นหรือช่วยเรื่องน้ำหนัก ผู้ที่กลืนลำบากหรือสำลักง่าย ไม่ควรให้กลืนแคปซูลใด ๆ โดยไม่ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อน เพราะแคปซูลอาจติดคอ

เรื่องเลือดออกที่ต้องรู้: ฉลากเตือนว่าอาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า ซึ่งมาจากสารสกัดใบแปะก๊วย ผู้ที่กินยาต้านการแข็งตัวของเลือดหรือยาต้านเกล็ดเลือด และผู้ที่จะผ่าตัดหรือทำฟัน ต้องปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

หลักฐานของแต่ละส่วนประกอบ เทียบปริมาณที่ใช้ในงานวิจัยกับปริมาณในแคปซูล

• •เห็ดหัวลิง 250 มก. — งานวิจัยในคนยังน้อยและเล็ก งานในผู้สูงอายุญี่ปุ่นที่มีภาวะปริชานบกพร่องเล็กน้อย 30 คน ใช้ผงเห็ดวันละ 3 กรัม (มากกว่าในแคปซูล 12 เท่า คำนวณ) และคะแนนลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังหยุด 4 สัปดาห์ ฉลากไม่ระบุว่าเป็นดอกเห็ด เส้นใย หรือสารสกัด และมีรายงานการแพ้รุนแรง
• •สารสกัดพรมมิ 150 มก. — งานรวมในผู้ใหญ่สุขภาพดีพบผลเล็กเฉพาะบางด้าน โดยงานส่วนใหญ่ใช้สารสกัดมาตรฐานวันละ 300 มก. นาน 12 สัปดาห์ (มากกว่าในแคปซูล 2 เท่า คำนวณ) ในผู้ป่วยอัลไซเมอร์ งานทบทวนพบว่าไม่ต่างจากยาหลอก (หลักฐานคุณภาพต่ำมาก) และพรมมิมีรายงานผลข้างเคียงทางเดินอาหาร
• •โคลีนราว 37 มก. ต่อวัน (คำนวณ) — คิดเป็นราว 7–9% ของปริมาณที่ผู้ใหญ่ควรได้รับต่อวัน (คำนวณ) งานทดลองให้โคลีนเสริมในคนขนาดสูงกว่านี้มากไม่พบผลต่อความจำ
• •สารสกัดใบแปะก๊วย 50 มก. — งาน GEM ในผู้สูงอายุ 3,069 คน ใช้วันละ 240 มก. (มากกว่าในแคปซูล 4.8 เท่า คำนวณ) ไม่ลดการเกิดสมองเสื่อมและไม่ชะลอความจำถดถอย และใบแปะก๊วยมีรายงานเรื่องเลือดออกและการชัก
• •วิตามินบี 6 (จากไพริดอกซิน HCl 2 มก.) ราว 1.65 มก. (คำนวณ) — ใกล้เคียงปริมาณที่ผู้สูงอายุควรได้รับต่อวัน งาน VITACOG ที่พบผลบางด้านใช้บี 6 วันละ 20 มก. (มากกว่าราว 12 เท่า คำนวณ) ร่วมกับโฟลิก 0.8 มก. และบี 12 0.5 มก. และพบผลเฉพาะในผู้ที่มีค่าโฮโมซิสเทอีนในเลือดสูง ซึ่งแคปซูลนี้ไม่มีโฟลิกและบี 12 ส่วนงานรวมราว 22,000 คนพบว่าวิตามินบีไม่ช่วยการทำงานของสมองด้านความคิด

ยังไม่พบงานวิจัยที่ทดสอบสูตรผลิตภัณฑ์นี้เอง ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ช่วยเรื่องความจำหรือพฤติกรรม และผลิตภัณฑ์นี้ไม่ได้มีไว้เพื่อป้องกัน ชะลอ หรือรักษาภาวะสมองเสื่อม

ข้อควรระวังก่อนตัดสินใจ

• •ผู้ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด (เช่น วาร์ฟาริน) ยาต้านเกล็ดเลือด (เช่น แอสไพริน โคลพิโดเกรล) ยาแก้ปวดกลุ่มเอ็นเสด ผู้มีเลือดออกง่าย หรือจะผ่าตัดหรือทำฟัน: ต้องปรึกษาแพทย์ก่อน
• •ผู้เป็นลมชักหรือใช้ยากันชัก: ใบแปะก๊วยมีรายงานการชัก ต้องปรึกษาแพทย์
• •ผู้ใช้ยาสมองเสื่อม (โดเนพีซิล ริวาสติกมีน กาแลนตามีน เมมานทีน): ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาเอง และต้องแจ้งแพทย์ก่อน
• •ผู้ป่วยพาร์กินสันที่ใช้ยาเลโวโดปา ผู้เป็นโรคไทรอยด์ หรือใช้ยาหลายชนิด: แจ้งแพทย์หรือเภสัชกรก่อน
• •ผู้แพ้เห็ดหรือมีประวัติแพ้อาหารและสมุนไพร: เห็ดหัวลิงมีรายงานการแพ้รุนแรง
• •ผู้ที่กินวิตามินรวมหรือบีรวมอยู่แล้ว: ให้นับวิตามินบี 6 จากทุกแหล่งรวมกัน
• •ผู้สูงอายุที่ลืมว่ากินอะไรไปแล้ว: ให้ผู้ดูแลเป็นคนจัดยาและอาหารเสริมทุกชนิด

ผลิตภัณฑ์นี้มีสารสกัดใบแปะก๊วย ฉลากระบุว่าอาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า ผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด ยาต้านเกล็ดเลือด ผู้ที่จะผ่าตัด ผู้มีประวัติชัก และผู้ที่ใช้ยาสมองเสื่อมหรือยาประจำตัวอื่น ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนรับประทาน ห้ามหยุดหรือปรับยาที่แพทย์สั่งเอง ผลิตภัณฑ์นี้ไม่ใช่ยา ไม่ใช้แทนการตรวจวินิจฉัยหรือการรักษาภาวะสมองเสื่อม

อ่านบทความอื่นในหมวดเดียวกันได้ที่ บทความเม็มโมร่าทั้งหมด

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค ไม่ได้ทำให้โรคหายหรือค่าตรวจดีขึ้น ผู้ที่ใช้ยาอยู่ห้ามหยุดหรือลดยาเอง และควรปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อความเข้าใจ ไม่ใช่คำวินิจฉัยหรือคำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาที่แพทย์สั่งเอง รวมถึงยาสมองเสื่อม ยาพาร์กินสัน และยาจิตเวช แม้จะรู้สึกดีขึ้นหรือเริ่มรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารใดก็ตาม หากสงสัยเรื่องยา ให้กลับไปคุยกับแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลอยู่

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค และไม่ใช้แทนการตรวจหาสาเหตุของอาการหลงลืมหรือพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป

หากมีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ สับสนหรือพฤติกรรมเปลี่ยนขึ้นมาทันที ซึมลงปลุกยาก แขนขาอ่อนแรงหรือชาครึ่งซีกทันที ปากเบี้ยว พูดไม่ชัด ชัก สำลักจนหายใจไม่ออก หกล้มศีรษะกระแทก หรือมีท่าทีจะทำร้ายตัวเองหรือผู้อื่น ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 · หากผู้ป่วยหรือผู้ดูแลมีความคิดทำร้ายตัวเอง ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 และโทรปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต 1323 (ฟรี 24 ชั่วโมง) · หากเครียดจนรับมือไม่ไหว โทรปรึกษา 1323 ได้เช่นกัน