กิจกรรมสำหรับผู้ป่วยสมองเสื่อม ทำอะไรให้แต่ละวันมีความหมาย

คำตอบสั้น: กิจกรรมสำหรับผู้ป่วยสมองเสื่อมไม่ได้มีไว้เพื่อ "ฝึกให้กลับมาจำได้" แต่มีไว้ให้ผู้ป่วยได้ทำสิ่งที่ตัวเองยังทำได้ รู้สึกว่ามีส่วนร่วม และมีวันที่ไม่ว่างเปล่า สถาบันผู้สูงอายุแห่งชาติสหรัฐ (NIA) ระบุว่าผู้ป่วยอัลไซเมอร์ต้องได้ขยับและทำสิ่งที่ชอบ แต่เมื่อโรคดำเนินไป งานที่เคยทำได้จะยากขึ้น ผู้ดูแลจึงต้องปรับกิจกรรมให้ง่ายลง เช่น ทำกับข้าวด้วยกันแต่ให้ผู้ป่วยแค่ล้างผัก พับผ้า รดน้ำต้นไม้ หรือฟังเพลงเก่า ส่วนดนตรี งานทบทวน Cochrane ปี 2025 พบว่าน่าจะช่วยอาการซึมเศร้าได้เล็กน้อยระหว่างที่ทำ แต่ไม่พบผลต่อความจำ และผลไม่คงอยู่หลังหยุด

สรุปสั้นสำหรับคนรีบ

• •เป้าหมายคือความสุขและการมีส่วนร่วม ไม่ใช่คะแนนความจำ
• •NIA แนะนำให้เลือกกิจกรรมให้ตรงกับสิ่งที่ผู้ป่วยยังทำได้ ช่วยเริ่มต้น และปล่อยให้แค่นั่งดูได้ถ้าผู้ป่วยชอบแบบนั้น
• •กิจกรรมที่ดีมักมาจากงานหรืองานอดิเรกเดิม เช่น เคยค้าขายก็ให้ช่วยนับของ เคยทำสวนก็ให้รดน้ำต้นไม้
• •ดนตรีและเพลงเก่า มีหลักฐานระดับปานกลางว่าน่าจะลดอาการซึมเศร้าได้เล็กน้อยเมื่อเทียบกับการดูแลตามปกติ แต่ไม่ช่วยอาการกระวนกระวายหรือก้าวร้าว
• •ระยะแรกทำงานหลายขั้นตอนได้บ้าง ระยะกลางต้องแบ่งงานเป็นขั้นสั้น ๆ ระยะท้ายเน้นสัมผัส เสียง และการอยู่ด้วยกัน
• •ถ้าผู้ป่วยสับสนขึ้นมาทันทีหรือซึมผิดปกติ ไม่ใช่เรื่องกิจกรรม ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

กิจกรรมสำหรับผู้ป่วยสมองเสื่อมต่างจากการฝึกสมองทั่วไปอย่างไร

หลายบ้านเริ่มจากการหาเกมฝึกสมอง สมุดคัดลายมือ หรือแบบฝึกหัดบวกเลข แล้วพบว่าผู้ป่วยหงุดหงิดและไม่ยอมทำ เหตุผลคือเป้าหมายของสองอย่างนี้ต่างกัน

• •การฝึกสมองในคนทั่วไป เป็นเรื่องของคนที่ยังไม่มีอาการและอยากดูแลสุขภาพสมอง ซึ่งงานวิจัยยังให้ผลจำกัด อ่านเพิ่มที่ เกมฝึกสมองผู้สูงอายุ ช่วยชะลอสมองเสื่อมได้จริงไหม
• •กิจกรรมสำหรับคนที่วินิจฉัยแล้ว มุ่งให้ผู้ป่วยได้ใช้ความสามารถที่ยังเหลืออยู่ รู้สึกมีคุณค่า และลดเวลาที่นั่งเฉย ๆ ทั้งวัน

การทดสอบผู้ป่วยด้วยคำถามที่ตอบไม่ได้ เช่น "จำได้ไหมว่าเมื่อเช้ากินอะไร" มักทำให้รู้สึกล้มเหลว NIA แนะนำให้สังเกตว่าผู้ป่วยเริ่มหงุดหงิดหรือไม่ และทำให้แน่ใจว่าผู้ป่วยรู้สึกว่าทำสำเร็จและสนุก ไม่ใช่ทำให้ถูกทุกขั้น

แนวทางเวชปฏิบัติภาวะสมองเสื่อม พ.ศ. 2563 ของสถาบันประสาทวิทยา กรมการแพทย์ ระบุว่ากิจวัตรที่ต้องใช้อุปกรณ์ เช่น ใช้โทรศัพท์ ทำอาหาร จัดการเงิน จัดยา มักเสียไปตั้งแต่ระยะแรก ส่วนกิจวัตรพื้นฐาน เช่น อาบน้ำ แต่งตัว เสียในระยะท้าย ข้อนี้ช่วยให้ครอบครัวเลือกกิจกรรมได้ตรงกับความสามารถที่เหลืออยู่

เลือกกิจกรรมจากงานหรืองานอดิเรกเดิมอย่างไร

กิจกรรมที่ได้ผลมักเป็นสิ่งที่ผู้ป่วยคุ้นเคยมาทั้งชีวิต และ NIA แนะนำให้เลือกกิจกรรมให้ตรงกับสิ่งที่ผู้ป่วยยังทำได้

ลองถามตัวเองว่า

• •ก่อนป่วย พ่อแม่ทำงานอะไร เคยค้าขาย ทำนา สอนหนังสือ เย็บผ้า ทำอาหารขาย หรือซ่อมของ
• •ชอบทำอะไรตอนว่าง ฟังลูกทุ่ง ดูมวย สวดมนต์ ปลูกต้นไม้ เลี้ยงแมว หรือคุยกับเพื่อนบ้าน
• •ภูมิใจเรื่องอะไร เช่น ทำแกงอร่อย เลี้ยงลูกหลายคน หรือเป็นหัวหน้างาน

ตัวอย่างการแปลงงานเดิมเป็นกิจกรรม

• •เคยค้าขาย: ให้ช่วยนับเหรียญ จัดของเข้าชั้น หรือพับถุง
• •เคยทำนาทำสวน: รดน้ำต้นไม้ เด็ดใบผักชี ปลูกพริกในกระถาง
• •เคยเป็นแม่บ้านหรือทำอาหาร: ล้างผัก เด็ดถั่วฝักยาว ปั้นขนม หรือบอกสูตรให้ลูกทำตาม
• •เคยเป็นช่าง: ขัดเครื่องมือ จับคู่น็อตกับแหวนรอง แยกของใส่กล่อง
• •เคยเป็นครูหรือพนักงานออฟฟิศ: เรียงเอกสาร พับจดหมาย ดูอัลบั้มรูปเก่าแล้วเล่าเรื่อง

NIA ยกตัวอย่างกิจกรรมในบ้านที่ผู้ป่วยอาจชอบ ได้แก่ ทำกับข้าวด้วยกัน (เตรียมของ ตวง ผสม หรือบอกสูตรให้คนอื่นทำ) ออกกำลังกาย (เดินด้วยกัน โยนลูกบอลนิ่มหรือลูกโป่ง ยืดเหยียดตามคลิปสำหรับผู้สูงอายุ) ดูแลสัตว์เลี้ยง ทำสวน และงานบ้าน เช่น ล้างจาน จัดโต๊ะ กวาดบ้าน แยกถุงเท้า พับผ้า แยกขยะรีไซเคิล

ไม่ต้องให้ผลงานออกมาเรียบร้อย ผ้าที่พับไม่สวยค่อยพับใหม่ทีหลังได้ สิ่งสำคัญคือผู้ป่วยได้รู้สึกว่ายังช่วยงานบ้านได้ อย่าแก้งานต่อหน้าผู้ป่วย

กิจกรรมทางศาสนาที่คุ้นเคยก็ใช้ได้ NIA ระบุว่าการสวดมนต์ ฟังบทสวด หรือร่วมพิธีที่เคยทำ อาจช่วยให้ผู้ป่วยรู้สึกเชื่อมโยงกับผู้อื่นและนึกถึงช่วงเวลาที่ดี สำหรับคนไทย อาจเป็นการใส่บาตรหน้าบ้าน ไหว้พระก่อนนอน หรือฟังเทศน์จากวิทยุ

ดนตรีและเพลงเก่าช่วยผู้ป่วยสมองเสื่อมได้จริงไหม

ช่วยได้บางด้าน แต่ไม่ใช่ทุกด้าน งานทบทวน Cochrane ปี 2025 รวมงานทดลองแบบสุ่ม 30 งาน ผู้ป่วยสมองเสื่อม 1,720 คนใน 15 ประเทศ (ส่วนใหญ่อยู่ในสถานดูแล) โดยให้กิจกรรมดนตรีอย่างน้อย 5 ครั้ง ผลที่พบเมื่อเทียบกับการดูแลตามปกติ

• •อาการซึมเศร้า: น่าจะดีขึ้นเล็กน้อยเมื่อจบช่วงกิจกรรม (หลักฐานระดับปานกลาง 9 งาน 441 คน)
• •ปัญหาพฤติกรรมโดยรวม: อาจดีขึ้น (หลักฐานระดับต่ำ)
• •กระวนกระวายหรือก้าวร้าว: น่าจะไม่ต่าง (หลักฐานระดับปานกลาง 11 งาน 503 คน)
• •ความคิดความจำ ความวิตกกังวล ความสุขโดยรวม: ไม่พบความต่างชัดเจน (หลักฐานระดับต่ำถึงต่ำมาก)
• •หลังหยุดกิจกรรม 4 สัปดาห์ขึ้นไป: ไม่พบหลักฐานว่าผลยังคงอยู่
• •ผลข้างเคียง: ไม่มีรายงานเหตุการณ์ร้ายแรง แต่หลายงานบันทึกไม่ครบ

สรุปคือดนตรีเหมาะเป็นกิจกรรมที่ทำเป็นประจำเพื่อความสุขในแต่ละวัน ไม่ใช่การรักษาความจำ และไม่ควรคาดว่าจะแก้อาการก้าวร้าวได้

วิธีใช้ดนตรีที่ NIA ยกตัวอย่าง

• •เปิดเพลงที่ผู้ป่วยเคยชอบ แล้วคุยกันเรื่องเพลงหรือนักร้อง
• •ถามว่าตอนที่เพลงนี้ดัง แม่ทำอะไรอยู่ เป็นคำถามปลายเปิด ไม่มีคำตอบผิด
• •ร้องหรือเต้นตามเพลงที่รู้จัก หรือไปดูการแสดงดนตรีในชุมชน

สำหรับผู้สูงอายุไทย อาจเป็นเพลงลูกกรุง ลูกทุ่งยุคเก่า เพลงรำวง หรือเพลงที่เคยร้องในงานวัด เปิดเสียงพอดี ไม่เปิดทีวีพร้อมกัน เพราะเสียงหลายทางทำให้สับสนได้ ถ้าผู้ป่วยหูตึง ควรตรวจการได้ยินด้วย อ่านเพิ่มที่ หูตึงทำให้สมองเสื่อมจริงไหม

กิจกรรมตามระยะของโรคควรเป็นอย่างไร

ระยะของโรคแบ่งได้หลายแบบ รายละเอียดอยู่ที่ อัลไซเมอร์มีกี่ระยะ หลักคิดในการเลือกกิจกรรมมีดังนี้

ระยะแรก

• •ผู้ป่วยมักยังทำกิจกรรมนอกบ้านแบบเดิมได้ NIA แนะนำให้ออกไปข้างนอกต่อไปตราบที่ทั้งคู่ยังสบายใจ เลือกช่วงเวลาที่ผู้ป่วยสดชื่น และไม่อยู่นอกบ้านนานจนเหนื่อย
• •ให้มีส่วนตัดสินใจ เช่น เลือกเมนู เลือกต้นไม้ที่จะปลูก
• •ไปร้านอาหารที่ชอบ สวนสาธารณะ ตลาด วัด หรือชมรมผู้สูงอายุ

ระยะกลาง

• •แบ่งงานเป็นขั้นสั้น ๆ ทีละขั้น เช่น แทนที่จะบอกว่า "ช่วยทำกับข้าว" ให้บอกว่า "ช่วยล้างผักในกะละมังนี้"
• •ทำให้ดูก่อน แล้วชวนทำตาม
• •เลือกงานซ้ำ ๆ ที่สงบ เช่น พับผ้า ม้วนไหมพรม คัดแยกกระดุมตามสี
• •ระวังของมีคม เตาแก๊ส และสารเคมีในบ้าน

ระยะท้าย

• •เน้นประสาทสัมผัส เช่น ฟังเพลง จับผ้านุ่ม ๆ นวดมือเบา ๆ ดูรูปครอบครัว ได้กลิ่นดอกไม้หรือกลิ่นอาหารที่คุ้นเคย
• •นั่งรับแดดอ่อนด้วยกัน อ่านหนังสือหรือสวดมนต์ให้ฟัง
• •แค่อยู่ด้วยกันก็ถือเป็นกิจกรรม NIA ระบุว่าผู้ป่วยอาจจำไม่ได้ว่าใครมาเยี่ยม แต่มักมีความสุขที่มีคนอยู่ด้วย

กิจกรรมช่วยเรื่องเดินวนและหงุดหงิดได้อย่างไร

ผู้ป่วยที่เดินวนหรือหงุดหงิดมักมีเหตุผลที่บอกออกมาไม่ได้ แนวทางเวชปฏิบัติไทยให้หาสาเหตุของการเดินเร่ร่อนก่อน เช่น ไม่สบายตัว สื่อสารความต้องการไม่ได้ ผลจากยา นอนไม่หลับ หรือสับสน และแนะนำให้ออกกำลังกายในพื้นที่ที่ปลอดภัย เป็นส่วนหนึ่งของการดูแล

สิ่งที่ผู้ดูแลลองทำได้

• •พาเดินเล่นในบ้านหรือรอบหมู่บ้านเป็นเวลา เช่น เช้ากับบ่าย แทนการห้ามเดิน
• •สังเกตว่าเดินวนช่วงไหน ถ้าเป็นช่วงบ่ายแก่ถึงหัวค่ำซ้ำ ๆ อาจเป็นอาการซันดาวน์ อ่านที่ อาการซันดาวน์ ผู้สูงอายุสับสนช่วงเย็น
• •ให้งานที่ใช้มือ เช่น พับผ้า คัดถั่ว เมื่อเริ่มกระสับกระส่าย
• •ถ้าผู้ป่วยหงุดหงิดระหว่างทำกิจกรรม ให้พักก่อน NIA แนะนำให้คอยดูว่าผู้ป่วยหงุดหงิดหรือไม่ และทำให้ผู้ป่วยรู้สึกว่าทำสำเร็จ อาจเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นที่ง่ายกว่า
• •ตรวจหาความไม่สบายที่ผู้ป่วยบอกไม่ได้ เช่น ปวด หิว ปวดปัสสาวะ ท้องผูก ร้อนเกินไป

ถ้าผู้ป่วยเคยออกจากบ้านแล้วหลงทาง ควรเตรียมป้ายชื่อหรือสร้อยที่มีเบอร์ติดต่อ อ่านเพิ่มที่ ผู้สูงอายุชอบออกจากบ้าน หลงทาง ป้องกันอย่างไร ส่วนวิธีพูดให้ผู้ป่วยไม่ต่อต้านดูที่ คุยกับผู้ป่วยสมองเสื่อมอย่างไรให้เข้าใจ

ถ้าพฤติกรรมเปลี่ยนไปขึ้นมาทันทีภายในวันสองวัน ไม่ใช่เรื่องที่กิจกรรมจะช่วยได้ อาจเป็นภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ซึ่งเกิดซ้อนบนสมองเสื่อมเดิมได้ตามแนวทางเวชปฏิบัติไทย

มีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

• •สับสน พูดไม่รู้เรื่อง หรือพฤติกรรมเปลี่ยนไปขึ้นมาทันที
• •ซึมลง ปลุกยาก
• •แขนขาอ่อนแรงหรือชาครึ่งซีก ปากเบี้ยว พูดไม่ชัด
• •หกล้มศีรษะกระแทก

ครอบครัวควรคาดหวังอะไรจากกิจกรรม

ความคาดหวังที่เหมาะสมช่วยลดความผิดหวังของทั้งผู้ป่วยและผู้ดูแล

• •กิจกรรมไม่ได้ทำให้โรคหายหรือหยุดดำเนิน ยังไม่มีวิธีใดที่รักษาอัลไซเมอร์ให้หายได้ ตามข้อมูลของ NIA
• •วันที่ดีกับวันที่แย่สลับกันได้ กิจกรรมที่ชอบเมื่อวานอาจไม่อยากทำวันนี้
• •ผลที่ควรมองหาคือรอยยิ้ม ความสงบ หรือการได้คุยกัน ไม่ใช่การจำชื่อหลานได้
• •ไม่ต้องทำกิจกรรมเต็มวัน แบ่งเป็นช่วงสั้น ๆ สลับกับการพัก และดูจากท่าทีของผู้ป่วยเป็นหลัก
• •ผู้ดูแลไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างเอง NIA ระบุว่าการพาไปศูนย์ผู้สูงอายุถือเป็นการพักผู้ดูแล (respite care) ไปด้วย อ่านเพิ่มที่ Day care ผู้สูงอายุคืออะไร

ผู้ป่วยที่เคลื่อนไหวน้อยลงเรื่อย ๆ ควรได้ขยับร่างกายทุกวันตามกำลัง และควรปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดเรื่องการเดินและการทรงตัว อ่านที่ ผู้สูงอายุเดินช้าลง ลุกนั่งลำบาก

ผู้ดูแลก็ต้องมีเวลาของตัวเอง ถ้าเริ่มเหนื่อยล้า หงุดหงิดง่าย นอนไม่พอ อ่าน ภาวะหมดไฟของผู้ดูแล และภาพรวมการดูแลที่ ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อมที่บ้าน ถ้าเครียดจนรับมือไม่ไหว โทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้ฟรีตลอด 24 ชั่วโมง

ก่อนเริ่มกิจกรรมใด ๆ ผู้ป่วยควรได้พบแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุที่แก้ไขได้ เช่น ขาดวิตามินบี 12 ไทรอยด์ผิดปกติ ผลข้างเคียงจากยา หรือซึมเศร้า ซึ่งแนวทางเวชปฏิบัติไทยระบุว่าพบราวร้อยละ 9 ของผู้ป่วยสมองเสื่อม อ่านเพิ่มที่ สมองเสื่อมหายได้ไหม สาเหตุที่รักษาได้

ผลิตภัณฑ์ที่เราดูแล: เม็มโมร่า (MEMORA)

เม็มโมร่า (MEMORA) เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เลข อย. 13-1-01566-5-0069 ผลิตโดย บริษัท โอดี อินโนวาคอสเม็กซ์ จำกัด (ปทุมธานี) จัดจำหน่ายโดย บริษัท โฮปฟูล จำกัด บรรจุ 10 แคปซูล แคปซูลละ 800 มก. ฉลากระบุรับประทานวันละ 1 แคปซูล เลข อย. คือการจดแจ้งผลิตภัณฑ์อาหาร ไม่ใช่การรับรองสรรพคุณ

ส่วนประกอบต่อ 1 แคปซูลตามฉลาก: เห็ดหัวลิง (Lion's Mane) 250 มก. · สารสกัดพรมมิ (Brahmi) 150 มก. · โคลีน ไบทาร์เทรต (99%) 90 มก. (เทียบเป็นตัวโคลีนราว 37 มก. คำนวณ) · สารสกัดใบแปะก๊วย 50 มก. · ไพริดอกซิน ไฮโดรคลอไรด์ 2 มก. (เทียบเป็นวิตามินบี 6 ราว 1.65 มก. คำนวณ) · ส่วนอื่น ได้แก่ เปลือกแคปซูลเจลาติน สี INS171 (ไทเทเนียมไดออกไซด์) INS551 INS470ii และมอลโตเด็กซ์ตริน

คำเตือนบนฉลาก: อาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า · เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน · ควรรับประทานอาหารหลากหลาย ครบ 5 หมู่

ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ช่วยให้ผู้ป่วยสมองเสื่อมทำกิจกรรมได้มากขึ้น ลดการเดินวน ลดความหงุดหงิด หรือทำให้ความจำดีขึ้น สิ่งที่มีแหล่งรองรับในบทความนี้คือการปรับกิจกรรมตามความสามารถ ดนตรีที่ผู้ป่วยชอบ และการพาไปพบแพทย์ตามนัด ผู้ป่วยสมองเสื่อมมักจำไม่ได้ว่ากินอะไรไปแล้ว ผู้ดูแลจึงควรเป็นคนจัดยาและอาหารเสริมทุกชนิด และนำรายการทั้งหมดให้แพทย์หรือเภสัชกรดู

เรื่องเลือดออกที่ต้องรู้: ฉลากเตือนว่าอาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า ซึ่งมาจากสารสกัดใบแปะก๊วย ผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดหรือยาต้านเกล็ดเลือด และผู้ที่จะผ่าตัดหรือทำฟัน ต้องปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

หลักฐานของแต่ละส่วนประกอบ เทียบปริมาณที่ใช้ในงานวิจัยกับปริมาณในแคปซูล

• •เห็ดหัวลิง 250 มก. — งานวิจัยในคนยังน้อยและเล็ก งานในผู้สูงอายุญี่ปุ่นที่มีภาวะปริชานบกพร่องเล็กน้อย 30 คน ใช้ผงเห็ดวันละ 3 กรัม (มากกว่าในแคปซูล 12 เท่า คำนวณ) และคะแนนลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังหยุด 4 สัปดาห์ ฉลากไม่ระบุว่าเป็นดอกเห็ด เส้นใย หรือสารสกัด และมีรายงานการแพ้รุนแรง
• •สารสกัดพรมมิ 150 มก. — งานรวมในผู้ใหญ่สุขภาพดีพบผลเล็กเฉพาะบางด้าน โดยงานส่วนใหญ่ใช้สารสกัดมาตรฐานวันละ 300 มก. นาน 12 สัปดาห์ (มากกว่าในแคปซูล 2 เท่า คำนวณ) ในผู้ป่วยอัลไซเมอร์ งานทบทวนพบว่าไม่ต่างจากยาหลอก (หลักฐานคุณภาพต่ำมาก) ผลข้างเคียงที่รายงานคือไม่สบายท้อง คลื่นไส้ ถ่ายบ่อย
• •โคลีนราว 37 มก. ต่อวัน (คำนวณ) — คิดเป็นราว 7–9% ของปริมาณที่ผู้ใหญ่ควรได้รับต่อวัน (คำนวณ) งานทดลองให้โคลีนเสริมในคนขนาดสูงกว่านี้มากไม่พบผลต่อความจำ
• •สารสกัดใบแปะก๊วย 50 มก. — งาน GEM ในผู้สูงอายุ 3,069 คน ใช้วันละ 240 มก. (มากกว่าในแคปซูล 4.8 เท่า คำนวณ) ไม่ลดการเกิดสมองเสื่อมและไม่ชะลอความจำถดถอย และใบแปะก๊วยมีรายงานเรื่องเลือดออกและการชัก
• •วิตามินบี 6 (จากไพริดอกซิน HCl 2 มก.) ราว 1.65 มก. (คำนวณ) — ใกล้เคียงปริมาณที่ผู้สูงอายุควรได้รับต่อวัน งาน VITACOG ที่พบผลบางด้านใช้บี 6 วันละ 20 มก. (มากกว่าราว 12 เท่า คำนวณ) ร่วมกับโฟลิก 0.8 มก. และบี 12 0.5 มก. และพบผลเฉพาะในผู้ที่มีค่าโฮโมซิสเทอีนในเลือดสูง ซึ่งแคปซูลนี้ไม่มีโฟลิกและบี 12 ส่วนงานรวมราว 22,000 คนพบว่าวิตามินบีไม่ช่วยการทำงานของสมองด้านความคิด

ยังไม่พบงานวิจัยที่ทดสอบสูตรผลิตภัณฑ์นี้เอง ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ช่วยเรื่องความจำหรือพฤติกรรม และผลิตภัณฑ์นี้ไม่ได้มีไว้เพื่อป้องกัน ชะลอ หรือรักษาภาวะสมองเสื่อม

ข้อควรระวังก่อนตัดสินใจ

• •ผู้ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด (เช่น วาร์ฟาริน) ยาต้านเกล็ดเลือด (เช่น แอสไพริน โคลพิโดเกรล) ยาแก้ปวดกลุ่มเอ็นเสด ผู้มีเลือดออกง่าย หรือจะผ่าตัดหรือทำฟัน: ต้องปรึกษาแพทย์ก่อน
• •ผู้เป็นลมชักหรือใช้ยากันชัก: ใบแปะก๊วยมีรายงานการชัก ต้องปรึกษาแพทย์
• •ผู้ใช้ยาสมองเสื่อม (โดเนพีซิล ริวาสติกมีน กาแลนตามีน เมมานทีน) หรือยาจิตเวช: ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาเอง ไม่มีงานวิจัยในคนเรื่องใช้พรมมิร่วมกับยาสมองเสื่อม ต้องแจ้งแพทย์หรือเภสัชกรก่อน
• •ผู้ป่วยพาร์กินสันที่ใช้ยาเลโวโดปา ผู้เป็นโรคไทรอยด์ หรือใช้ยาหลายชนิด: แจ้งแพทย์หรือเภสัชกรก่อน
• •ผู้แพ้เห็ดหรือมีประวัติแพ้อาหารและสมุนไพร: เห็ดหัวลิงมีรายงานการแพ้รุนแรง
• •ผู้ที่กินวิตามินรวมหรือบีรวมอยู่แล้ว: ให้นับวิตามินบี 6 จากทุกแหล่งรวมกัน

ผลิตภัณฑ์นี้มีสารสกัดใบแปะก๊วย ฉลากระบุว่าอาจมีผลให้เลือดแข็งตัวช้า ผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด ยาต้านเกล็ดเลือด ผู้ที่จะผ่าตัด ผู้มีประวัติชัก และผู้ที่ใช้ยาสมองเสื่อมหรือยาประจำตัวอื่น ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนรับประทาน ห้ามหยุดหรือปรับยาที่แพทย์สั่งเอง ผลิตภัณฑ์นี้ไม่ใช่ยา ไม่ใช้แทนการตรวจวินิจฉัยหรือการรักษาภาวะสมองเสื่อม

อ่านบทความอื่นในหมวดเดียวกันได้ที่ บทความเม็มโมร่าทั้งหมด

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค ไม่ได้ทำให้โรคหายหรือค่าตรวจดีขึ้น ผู้ที่ใช้ยาอยู่ห้ามหยุดหรือลดยาเอง และควรปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อความเข้าใจ ไม่ใช่คำวินิจฉัยหรือคำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาที่แพทย์สั่งเอง รวมถึงยาสมองเสื่อม ยาพาร์กินสัน ยาซึมเศร้า และยาจิตเวช แม้จะรู้สึกดีขึ้นหรือเริ่มรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารใดก็ตาม หากสงสัยเรื่องยา ให้กลับไปคุยกับแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลอยู่

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค และไม่ใช้แทนการตรวจหาสาเหตุของอาการหลงลืม คิดช้า หรืออ่อนล้า

หากมีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ เจ็บแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก สับสนขึ้นมาทันที ซึมลงปลุกยาก แขนขาอ่อนแรงหรือชาครึ่งซีกทันที ปากเบี้ยว พูดไม่ชัด ชัก หรือหกล้มศีรษะกระแทก ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 · หากมีความคิดทำร้ายตัวเอง ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 และโทรปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต 1323 (ฟรี 24 ชั่วโมง)