ไอเรื้อรังเกิดจากอะไร ไอเกิน 8 สัปดาห์ ต้องตรวจหาโรคอะไรบ้าง

คำตอบสั้น: MedlinePlus แบ่งอาการไอตามระยะเวลา คือ ไอเฉียบพลันมักหายใน 3 สัปดาห์ ไอกึ่งเฉียบพลัน 3–8 สัปดาห์ และไอเรื้อรังคือไอนานกว่า 8 สัปดาห์ แนวทางของวิทยาลัยแพทย์โรคทรวงอกแห่งสหรัฐอเมริกา (ACCP ปี 2549) ระบุว่าสาเหตุที่พบบ่อยของไอเรื้อรัง ได้แก่ ภาวะไอจากทางเดินหายใจส่วนบน (เดิมเรียกน้ำมูกไหลลงคอ) หอบหืด หลอดลมอักเสบชนิดอีโอซิโนฟิล และกรดไหลย้อน ซึ่งอาจเป็นพร้อมกันหลายอย่าง สาเหตุอื่นที่ต้องคิดถึง ได้แก่ ยาความดันกลุ่ม ACE inhibitor การสูบบุหรี่ วัณโรค มะเร็งปอด โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และหัวใจล้มเหลว NHS แนะนำให้พบแพทย์เมื่อไอเกิน 3 สัปดาห์ ไม่ต้องรอถึง 8 สัปดาห์

สรุปสั้นสำหรับคนรีบ

• •ไอเกิน 8 สัปดาห์ = ไอเรื้อรัง ตามการแบ่งของ MedlinePlus แต่ NHS ให้พบแพทย์ตั้งแต่ไอเกิน 3 สัปดาห์
• •สาเหตุหลัก 4 กลุ่ม ตาม ACCP คือ น้ำมูกไหลลงคอและโรคจมูก หอบหืด หลอดลมอักเสบชนิดอีโอซิโนฟิล และกรดไหลย้อน บางครั้งไม่มีอาการอื่นนอกจากไอ
• •ยาความดันกลุ่ม ACE inhibitor ทำให้ไอแห้งได้ แต่ห้ามหยุดยาเอง ต้องให้แพทย์ประเมินและเปลี่ยนยา
• •โรคที่ต้องตรวจแยก ได้แก่ วัณโรค มะเร็งปอด โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และหัวใจล้มเหลว
• •แพทย์อาจส่งเอกซเรย์ปอด ตรวจเสมหะ ตรวจภูมิแพ้ หรือตรวจสมรรถภาพปอด ตามอาการ
• •ไอเป็นเลือด เจ็บหน้าอกทันที หายใจลำบาก ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

ไอเฉียบพลัน กึ่งเฉียบพลัน เรื้อรัง ต่างกันอย่างไร

แบ่งด้วยระยะเวลาที่ไอ MedlinePlus (สารานุกรมการแพทย์ หน้า Cough ทบทวน 1 เม.ย. 2568) ระบุว่า

• •ไอเฉียบพลัน มักเริ่มเร็ว และมักมาจากหวัด ไข้หวัดใหญ่ หรือไซนัสอักเสบ ส่วนใหญ่หายภายใน 3 สัปดาห์
• •ไอกึ่งเฉียบพลัน ไอนาน 3–8 สัปดาห์ และมักหายเร็วกว่านั้น
• •ไอเรื้อรัง ไอนานกว่า 8 สัปดาห์

หน้าอาการไอของ NHS (ทบทวน 8 ธ.ค. 2566) ระบุว่าไอส่วนใหญ่หายเองใน 3–4 สัปดาห์ และให้พบแพทย์ถ้าไอเกิน 3 สัปดาห์ น้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือมีภูมิคุ้มกันต่ำ เช่น ได้ยาเคมีบำบัดหรือเป็นเบาหวาน

ไอที่เริ่มหลังเป็นหวัดแล้วลากยาว 3–8 สัปดาห์ แนวทาง ACCP เรียกว่าไอหลังติดเชื้อ อ่านแยกได้ที่ ไอไม่หายหลังเป็นหวัด

ไอเรื้อรังในผู้ใหญ่ที่ไม่สูบบุหรี่ เกิดจากอะไร

แนวทาง ACCP (ปี 2549) สรุปจากงานศึกษาในผู้ใหญ่ว่าสาเหตุที่พบบ่อยมี 4 กลุ่ม แต่ละกลุ่มอาจเป็นเดี่ยว ๆ หรือเป็นพร้อมกัน และอาจไม่มีอาการอื่นนอกจากไอ

1. 1ภาวะไอจากทางเดินหายใจส่วนบน เดิมเรียกว่ากลุ่มอาการน้ำมูกไหลลงคอ เกิดจากโรคของจมูกและไซนัส เช่น จมูกอักเสบจากภูมิแพ้ จมูกอักเสบชนิดไม่แพ้ จมูกอักเสบหลังติดเชื้อ และไซนัสอักเสบจากแบคทีเรีย อ่านได้ที่ น้ำมูกไหลลงคอ
2. 2หอบหืด ACCP ระบุว่าเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของไอเรื้อรังในผู้ใหญ่ที่ไม่สูบบุหรี่ บางคนไอเป็นอาการเดียว เรียกว่าหอบหืดชนิดไอเด่น อ่านได้ที่ ภูมิแพ้ทำให้ไอได้ไหม
3. 3หลอดลมอักเสบชนิดอีโอซิโนฟิลที่ไม่ใช่หอบหืด เป็นการอักเสบของหลอดลมที่แพทย์ต้องตรวจจึงจะทราบ
4. 4กรดไหลย้อน ACCP ระบุว่าเมื่อกรดไหลย้อนทำให้ไอ ผู้ป่วยอาจไม่มีอาการทางกระเพาะอาหารเลยได้ถึงร้อยละ 75 อ่านได้ที่ ไอจากกรดไหลย้อน

แนวทางของสมาคมโรคระบบหายใจแห่งยุโรป (ERS ปี 2563) อธิบายเพิ่มว่าผู้ใหญ่ที่ไอเรื้อรังมีภาวะไวต่อการกระตุ้นให้ไอ จึงไอง่ายเมื่อเจอสิ่งกระตุ้น เช่น อากาศเย็น น้ำหอม ควัน หรือน้ำยาฟอกขาว แนวทางนี้เขียนโดยคณะผู้เชี่ยวชาญซึ่งหลายคนรายงานความสัมพันธ์ทางการเงินกับบริษัทยา

ยาความดันทำให้ไอเรื้อรังได้จริงไหม

ได้ โดยเฉพาะยากลุ่ม ACE inhibitor MedlinePlus ระบุว่ายากลุ่ม ACE inhibitor และที่พบน้อยกว่าคือยากลุ่ม ARB ซึ่งใช้รักษาความดันโลหิตสูง หัวใจล้มเหลว หรือโรคไต อาจเป็นสาเหตุของไอได้

แนวทาง ACCP ปี 2549 เรื่องไอจากยากลุ่มนี้ระบุว่า

• •เป็นอาการไอแห้งต่อเนื่อง ที่พบได้กับยาทุกตัวในกลุ่ม
• •งานที่ผ่านมารายงานอุบัติการณ์ระหว่างร้อยละ 5 ถึง 35 ของผู้ที่ใช้ยา
• •อาการเริ่มได้ตั้งแต่ไม่กี่ชั่วโมงหลังกินยาครั้งแรก จนถึงหลายเดือนหลังเริ่มยา
• •หลังเลิกยาตามคำสั่งแพทย์ อาการมักหายใน 1–4 สัปดาห์ แต่อาจค้างได้ถึง 3 เดือน
• •อุบัติการณ์ไอของยากลุ่ม ARB ใกล้เคียงกับกลุ่มเปรียบเทียบ

ACCP ระบุว่าวิธีที่ได้ผลแน่นอนคือการเลิกยาตัวที่เป็นสาเหตุ แต่การเลิกหรือเปลี่ยนยาความดันเป็นหน้าที่ของแพทย์ ผู้ป่วยห้ามหยุดยาเอง ให้นำรายการยาทั้งหมดไปปรึกษาแพทย์ที่สั่งยา อ่านต่อได้ที่ ยาความดันทำให้ไอแห้ง

ไอเรื้อรังเกิดจากโรคอะไรได้อีก ที่แพทย์ต้องตรวจแยก

แม้สาเหตุส่วนใหญ่จะไม่ร้ายแรง แต่บางโรคต้องตรวจให้แน่ใจ MedlinePlus ระบุสาเหตุอื่นของไอ ได้แก่ การสูบบุหรี่หรือได้รับควันบุหรี่มือสอง มะเร็งปอด โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (ถุงลมโป่งพองหรือหลอดลมอักเสบเรื้อรัง) หลอดลมพอง และโรคเนื้อปอด และบางครั้งก็หาสาเหตุไม่พบ

• •วัณโรค NHS (หน้าวัณโรค ทบทวน 10 ก.ย. 2569) ระบุว่าอาการมักค่อย ๆ เป็น ได้แก่ ไอนานเกิน 3 สัปดาห์ อาจมีเสมหะหรือเสมหะปนเลือด เหนื่อยล้าตลอดเวลา มีไข้หรือเหงื่อออกกลางคืน เบื่ออาหาร และน้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ ผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับผู้ป่วยวัณโรคที่มีอาการ เช่น อยู่บ้านเดียวกัน มีโอกาสติดมากขึ้น
• •มะเร็งปอด NHS (หน้าอาการมะเร็งปอด ทบทวน 20 ส.ค. 2569) ระบุอาการ เช่น ไอไม่หาย หายใจเหนื่อย ไอเป็นเลือด เจ็บหน้าอกหรือไหล่ ติดเชื้อทรวงอกบ่อยหรือไม่หาย น้ำหนักลด เบื่ออาหาร และเหนื่อยตลอดเวลา ที่พบน้อยกว่า เช่น เสียงแหบไม่หาย กลืนลำบาก และปลายนิ้วโป่ง
• •โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง MedlinePlus จัดเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของไอ โดยเฉพาะในผู้ที่สูบบุหรี่หรือเคยสูบ อ่านวิธีเลิกบุหรี่ได้ที่ เลิกบุหรี่ทำยังไง
• •หัวใจล้มเหลว MedlinePlus ระบุว่าผู้ที่เป็นโรคหัวใจ ขาบวม หรือไอมากขึ้นเวลานอนราบ อาจเป็นสัญญาณของหัวใจล้มเหลว ให้ติดต่อแพทย์ทันที NHS (หน้าหัวใจล้มเหลว ทบทวน 26 มิ.ย. 2569) ระบุอาการไอตอนกลางคืน หายใจเหนื่อยเวลานอนราบ และไอมีเสมหะสีชมพูเป็นฟอง อ่านต่อได้ที่ หัวใจล้มเหลว อาการเตือนระยะแรก

NHS ระบุด้วยว่าอาการไอไม่ค่อยเป็นสัญญาณของโรคร้ายแรงอย่างมะเร็งปอด การรู้สาเหตุเหล่านี้จึงมีไว้เพื่อให้ไปตรวจตามเวลา ไม่ใช่เพื่อให้กังวลเกินเหตุ

ทำไมไอนานแล้วแพทย์มักให้เอกซเรย์ปอด

เพราะช่วยแยกโรคในปอดที่ฟังจากอาการอย่างเดียวไม่ได้ แนวทาง ACCP เรื่องไอหลังติดเชื้อระบุว่า ไอหลังติดเชื้อเป็นการวินิจฉัยเมื่อไอ 3–8 สัปดาห์และผลเอกซเรย์ปอดปกติ ซึ่งช่วยแยกปอดอักเสบออกไป

NHS (หน้าอาการไอ) ระบุว่าแพทย์อาจฟังเสียงปอด เก็บเสมหะไปตรวจ ส่งเอกซเรย์ ตรวจภูมิแพ้ หรือตรวจการทำงานของปอด MedlinePlus ระบุการตรวจที่อาจทำ ได้แก่

• •เอกซเรย์หรือซีทีสแกนทรวงอก
• •ตรวจสมรรถภาพปอด
• •ตรวจเลือด
• •ตรวจหัวใจ เช่น อัลตราซาวนด์หัวใจ
• •ตรวจหากรดไหลย้อน
• •ป้ายจมูกหรือคอเพื่อตรวจไวรัส
• •ซีทีสแกนไซนัส

แพทย์จะเลือกตรวจตามประวัติและอาการ ไม่จำเป็นต้องตรวจทุกอย่างในทุกคน เรื่องสิทธิการตรวจและค่าใช้จ่าย ให้สอบถามโรงพยาบาลตามสิทธิหรือสายด่วน สปสช. 1330

ไอเรื้อรังติดต่อไหม

ขึ้นกับสาเหตุ บางสาเหตุติดต่อได้ บางสาเหตุไม่ใช่การติดเชื้อ

• •วัณโรค NHS ระบุว่าแพร่ได้เมื่อผู้ป่วยวัณโรคระยะแสดงอาการไอแล้วมีละอองที่มีเชื้อ คนที่หายใจรับละอองนั้นเป็นประจำเป็นเวลานานอาจติดเชื้อ ส่วนวัณโรคแฝงที่ไม่มีอาการไม่แพร่ให้ผู้อื่น
• •ไอกรน NHS (หน้าไอกรน ทบทวน 6 ส.ค. 2569) ระบุว่าติดต่อง่าย และแพร่เชื้อได้นานถึง 3 สัปดาห์หลังเริ่มไอ
• •สาเหตุที่ไม่ใช่การติดเชื้อ เช่น ภูมิแพ้ หอบหืด กรดไหลย้อน และไอจากยาความดัน ไม่ได้เป็นโรคติดเชื้อ

ระหว่างที่ยังไม่รู้สาเหตุ NHS แนะนำวิธีลดการแพร่เชื้อทางเดินหายใจทั่วไป เช่น ปิดปากเวลาไอหรือจาม ล้างมือบ่อย และทิ้งกระดาษทิชชูทันที

ไอเรื้อรังอันตรายไหม สัญญาณไหนต้องรีบไป

นัดพบแพทย์ (ไม่เร่งด่วน) NHS แนะนำเมื่อ

• •ไอเกิน 3 สัปดาห์
• •เหนื่อยตลอดเวลาโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือเบื่ออาหาร (NHS หน้าวัณโรค)
• •มีอาการอื่นที่เข้าได้กับมะเร็งปอด

ไปโรงพยาบาลวันนี้ ไม่ต้องรอนัด กรณีที่ NHS ให้ขอนัดด่วน หรือ MedlinePlus ให้ติดต่อแพทย์ทันที

• •ไอรุนแรงมากหรือแย่ลงเร็ว
• •รู้สึกป่วยมาก
• •ข้างคอบวมและเจ็บ
• •เป็นโรคหัวใจ ขาบวม หรือไอมากขึ้นเวลานอนราบ
• •หายใจเหนื่อยเวลานอนราบ น้ำหนักขึ้นเร็ว หรือไอมีเสมหะสีชมพูเป็นฟอง (NHS หน้าหัวใจล้มเหลว)
• •มีไข้ หรือเสมหะเหลืองเขียว ข้น มีกลิ่นเหม็น
• •มีเสียงหวีดแหลมตอนหายใจเข้า
• •ไอ และมีน้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจ เหงื่อออกกลางคืน หรือเคยอยู่ใกล้ชิดผู้ป่วยวัณโรค (MedlinePlus ให้ติดต่อแพทย์ทันที ส่วน NHS หน้าอาการไอ ทบทวน 8 ธ.ค. 2566 และหน้าวัณโรค ทบทวน 10 ก.ย. 2569 จัดเป็นนัดไม่เร่งด่วน บทความนี้ยึดระดับที่เร็วกว่า)

ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 ถ้ามีอาการข้อใดข้อหนึ่ง เช่น หายใจลำบากมาก เจ็บหน้าอกขึ้นมาทันที หรือไอเป็นเลือด ดูรายการเต็มท้ายบทความ

ผลิตภัณฑ์ที่เราดูแล: เบต้าเอ็กซ์พลัส (Beta X Plus)

เบต้าเอ็กซ์พลัส (Beta X Plus) เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ตรา เบต้า เอ็กซ์ พลัส เลข อย. 10-1-15662-5-0098 ผลิตโดย บริษัท โอดี สไตล์ จำกัด จัดจำหน่ายโดย บริษัท โฮปฟูล จำกัด บรรจุ 10 แคปซูล แคปซูลละ 800 มก. (น้ำหนักสุทธิ 8 กรัม) ฉลากระบุรับประทานวันละ 2 แคปซูล เลข อย. คือการจดแจ้งหรืออนุญาตผลิตภัณฑ์อาหาร ไม่ใช่การรับรองสรรพคุณ

ส่วนประกอบต่อ 1 แคปซูลตามฉลาก: แอล-ซิสเทอีน (100%) 100 มก. · สารสกัดอะเซโรล่าเชอร์รี่ 100 มก. · แอล-อาร์จินีน (100%) 92.20 มก. · ผงกระชาย 75 มก. · ยีสต์ เบต้า-กลูแคน 80% 50 มก. · แอล-ออร์นิทีน (100%) 50 มก. · ผงบร็อคโคลี 50 มก. · ไกลซีน (100%) 50 มก. · สารสกัดขิง 50 มก. · สารสกัดม่อน (mulberry) 20.650 มก. · สารสกัดเอลเดอร์เบอร์รี่ 20 มก. · เบต้า-แคโรทีน (10%) 10 มก. · ซิงค์ (100%) 5.8 มก. · กรดแพนโทธีนิก 3 มก. · กรดแอสคอร์บิก (วิตามินซี) 1.5 มก. · ไพริดอกซิน (วิตามินบี 6) 1 มก. · ไรโบฟลาวิน 98% (วิตามินบี 2) 0.85 มก.

ผงยีสต์เบต้า-กลูแคน 80% 50 มก. คิดเป็นเบต้ากลูแคนราว 40 มก. ต่อแคปซูล (คำนวณ) และเบต้า-แคโรทีน (10%) 10 มก. คิดเป็นเบต้าแคโรทีนราว 1 มก. ต่อแคปซูล (คำนวณ) วิตามินซีที่ฉลากระบุชัดคือ 3 มก. ต่อวันละ 2 แคปซูล (คำนวณ) ฉลากไม่ระบุปริมาณวิตามินซีในสารสกัดอะเซโรล่าเชอร์รี่ และไม่ระบุรูปเกลือของซิงค์

ข้อความบนฉลาก: คำเตือน "เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน" · "ผู้ที่เป็นโรคนิ่วไม่ควรรับประทาน" · กรอบข้อความ "ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค" · ฉลากมีข้อความให้กินอาหารหลากหลายครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสม

คำแนะนำของบทความ (ไม่ใช่ข้อความบนฉลาก): ผู้ที่เคยเป็นนิ่ว ให้ปรึกษาแพทย์ก่อน และผู้ใช้ยาประจำตัว ให้ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อน

เรื่องไอเรื้อรัง: ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ทำให้ไอเรื้อรังหายหรือลดลง และผลิตภัณฑ์นี้ไม่ใช้แทนการตรวจหาสาเหตุ ไม่ว่าจะเป็นเอกซเรย์ปอด การตรวจเสมหะ หรือการตรวจสมรรถภาพปอด ยังไม่พบงานวิจัยที่ทดสอบสูตรผลิตภัณฑ์นี้โดยตรง ผู้ที่ใช้ยาพ่นหอบหืด ยาลดกรด ยาความดัน หรือยาวัณโรคตามใบสั่งแพทย์ห้ามหยุดหรือลดยาเอง

ผู้ที่ไอเรื้อรังร่วมกับโรคหัวใจหรือใช้ยาความดัน ให้แจ้งแพทย์ก่อน เพราะผลิตภัณฑ์นี้มีแอล-อาร์จินีน ซึ่งมีข้อควรระวังกับยาความดัน ยาไนเตรต และผู้ที่เคยเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตาย (รายละเอียดในรายการข้อควรระวังด้านล่าง)

ส่วนประกอบที่มักถูกถามในหัวข้อนี้ เทียบปริมาณที่ศึกษากับปริมาณในแคปซูลได้ดังนี้

• •แอล-ซิสเทอีน 100 มก. (200 มก. ต่อวันละ 2 แคปซูล คำนวณ) — ไม่พบงานทดลองในคนที่ให้แอล-ซิสเทอีนเดี่ยว ๆ แล้ววัดผลเรื่องไอ หวัด หรือภูมิแพ้ งานที่มักถูกยกมาเป็นของ NAC (เอ็น-อะเซทิลซิสเทอีน) ซึ่งเป็นยาละลายเสมหะ งานในอิตาลีกับผู้เข้าร่วม 262 คน ส่วนใหญ่อายุ 65 ปีขึ้นไป ใช้ NAC 1,200 มก. ต่อวัน นาน 6 เดือน แอล-ซิสเทอีนเป็นคนละสาร จึงนำผลมาใช้แทนกันไม่ได้ ส่วนงานทบทวนของ Cochrane เรื่องยาละลายเสมหะเป็นงานในผู้ป่วยโรคปอดเรื้อรังที่ได้ยาจากแพทย์ ไม่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้
• •ผงกระชาย 75 มก. (150 มก. ต่อวันละ 2 แคปซูล คำนวณ) — ข่าวกระชายกับโควิดมาจากงานในหลอดทดลองของมหาวิทยาลัยมหิดล (ตีพิมพ์ปี 2563) ยังไม่ใช่ผลในคน และงานในหนูแฮมสเตอร์ที่ใช้สารสกัดกระชายไม่พบว่าลดปริมาณไวรัสในปอด ไม่พบงานในคนเรื่องไอเรื้อรัง งานในคนที่มีผลรายงานเป็นเรื่องอาหารไม่ย่อย (มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตีพิมพ์ปี 2564) ใช้สารสกัดกระชายวันละ 1,050 มก. มากกว่าปริมาณผงกระชายในแคปซูลราว 7 เท่า (คำนวณ) และเป็นสารสกัด ขณะที่ฉลากเป็นผง จึงเทียบกันตรง ๆ ไม่ได้ สำนักงานข้อมูลสมุนไพร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ระบุว่ายังไม่มีข้อมูลความปลอดภัยระยะยาวของกระชายแบบเข้มข้นหรือกินปริมาณสูงติดต่อกันนาน

ข้อควรระวังก่อนตัดสินใจ

• •ผู้ที่เป็นโรคนิ่ว: ฉลากระบุว่าไม่ควรรับประทาน ผู้ที่เคยเป็นนิ่วให้ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •เด็กและหญิงตั้งครรภ์: ฉลากระบุว่าไม่ควรรับประทาน · หญิงให้นมบุตร ฉลากไม่ได้ระบุ ให้ปรึกษาแพทย์
• •ยาความดัน ยาขยายหลอดเลือดหัวใจ ยารักษาภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หรือเคยเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตาย: มีอาร์จินีน ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •ยาต้านการแข็งตัวของเลือด ยาต้านเกล็ดเลือด ยาแก้ปวดกลุ่มเอ็นเสด หรือจะผ่าตัด/ทำฟัน: มีขิง ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •ยาเบาหวานหรืออินซูลิน: มีม่อนและขิง ปรึกษาแพทย์ก่อนและสังเกตอาการน้ำตาลต่ำ
• •ยากดภูมิคุ้มกัน (เช่น ทาโครลิมัส ไซโคลสปอริน) หรือโรคภูมิต้านตนเอง: ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •ยาปฏิชีวนะกลุ่มเตตราไซคลีนหรือควิโนโลน: มีซิงค์ ให้เภสัชกรกำหนดเวลากินให้ห่างกัน
• •กินวิตามินรวมหรือซิงค์จากผลิตภัณฑ์อื่นอยู่: ให้นับรวมทุกแหล่ง
• •สูบบุหรี่หรือเคยสูบ: มีเบต้าแคโรทีน ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •โรคไตเรื้อรังที่แพทย์จำกัดโปรตีน โรคตับ หรือนิ่วในถุงน้ำดี: ปรึกษาแพทย์ก่อน
• •แพ้ยีสต์ ขิง หรือกระชาย: ควรเลี่ยง

อ่านบทความอื่นในหมวดเดียวกันได้ที่ บทความเบต้าเอ็กซ์พลัสทั้งหมด

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค ไม่มีหลักฐานว่าทำให้โรคหายหรือค่าตรวจดีขึ้น ผู้ที่ใช้ยาอยู่ห้ามหยุดหรือลดยาเอง และควรปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อความเข้าใจ ไม่ใช่คำวินิจฉัยหรือคำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาที่แพทย์สั่งเอง รวมถึงยาแก้แพ้ ยาพ่นจมูก ยาสูดหรือยาพ่นหอบหืด ยาปฏิชีวนะ ยาลดกรด ยาความดัน และปากกาฉีดอะดรีนาลีน แม้จะรู้สึกดีขึ้นหรือเริ่มรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารใดก็ตาม หากสงสัยเรื่องยา ให้กลับไปคุยกับแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลอยู่

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค และไม่ใช้แทนยาแก้แพ้ ยาพ่นจมูก ยาพ่นหอบหืด ยาที่แพทย์สั่ง อะดรีนาลีน หรือวัคซีนตามคำแนะนำของหน่วยงานสาธารณสุข

หากมีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669

• •ริมฝีปาก ปาก คอ หรือลิ้นบวมขึ้นมาทันที
• •หายใจเร็วมาก หายใจลำบากมาก หอบจนพูดไม่เป็นคำ หรือรู้สึกเหมือนสำลักหรือหายใจไม่ทัน
• •คอแน่น หรือกลืนลำบาก
• •ผิว ลิ้น หรือริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีออกน้ำเงิน เทา หรือซีด
• •สับสนขึ้นมาทันที ง่วงซึม หรือเวียนศีรษะมากขึ้นมาทันที
• •หมดสติและปลุกไม่ตื่น
• •หอบหืดกำเริบ แล้วใช้ยาพ่นบรรเทาอาการตามแผนของแพทย์แล้วไม่ดีขึ้น หรือแย่ลง
• •หอบหืดกำเริบ และไม่มียาพ่นบรรเทาอาการอยู่กับตัว
• •เจ็บหน้าอกขึ้นมาทันที หรือเจ็บหน้าอกที่แย่ลงเวลาหายใจหรือไอ
• •ไอเป็นเลือด

รายการข้างต้นมาจากหน้าที่ NHS จัดเป็นเหตุฉุกเฉิน ได้แก่ หน้าแพ้รุนแรง หอบหืด ไข้หวัดใหญ่ (ทบทวน 3 ก.พ. 2569) ปอดอักเสบ (ทบทวน 17 ก.ค. 2569) และไอกรน (ทบทวน 6 ส.ค. 2569) ส่วนหน้าอาการไอของ NHS (ทบทวน 8 ธ.ค. 2566) จัดการไอเป็นเลือดไว้เป็นนัดพบแพทย์ด่วน บทความนี้ยึดระดับที่ปลอดภัยกว่า ผู้ที่มีปากกาฉีดอะดรีนาลีนตามที่แพทย์สั่ง ให้ใช้ตามแผนที่แพทย์ให้ไว้ แล้วโทร 1669 ห้ามรอดูอาการด้วยยาแก้แพ้ และ NHS ระบุว่าห้ามขับรถไปห้องฉุกเฉินเอง