โคคิวเท็นมาจากไหน ร่างกายสร้างเองได้ไหม มีในอาหารอะไร

คำตอบสั้น: ร่างกายสร้างโคเอนไซม์คิวเท็นได้เองในเนื้อเยื่อเกือบทุกส่วน Linus Pauling Institute (ทบทวน พ.ค. 2561 ข้อมูลค่อนข้างเก่า) ระบุว่าการสร้างในร่างกายร่วมกับอาหาร ให้โคคิวเท็นพอจนไม่เกิดภาวะขาดในคนสุขภาพดี แม้ระดับในเนื้อเยื่อจะลดลงตามอายุ อาหารให้ราว 3–6 มก. ต่อวัน แหล่งหลักคือเนื้อสัตว์ เนื้อไก่ และปลา รองลงมาคือน้ำมันพืชบางชนิด ถั่ว และเมล็ดพืช

สรุปสั้นสำหรับคนรีบ

• •ร่างกายสร้างโคคิวเท็นเองได้ จึงไม่ถูกจัดเป็นวิตามิน
• •คาดว่าอาหารให้โคคิวเท็นในเลือดราวร้อยละ 25 ส่วนที่เหลือมาจากการสร้างในร่างกาย
• •คนทั่วไปได้จากอาหารราว 3–6 มก. ต่อวัน
• •มีมากในเนื้อวัว ปลาเฮร์ริง เนื้อไก่ น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันคาโนลา ถั่วลิสง งา
• •ผัก ผลไม้ ไข่ นม มีปานกลางถึงน้อย
• •ภาวะขาดโคคิวเท็นไม่พบในประชากรทั่วไป ภาวะขาดจากพันธุกรรมพบน้อยมาก
• •ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวและผู้ใช้สแตตินอาจมีระดับในเลือดต่ำ แต่ไม่ได้แปลว่าต้องเสริมเอง ให้ถามแพทย์

ร่างกายสร้างโคคิวเท็นเองได้ไหม

ได้ และสร้างได้ในเนื้อเยื่อเกือบทุกส่วน Linus Pauling Institute อธิบายว่าการสร้างมี 3 ขั้นตอนหลัก

1. 1สร้างส่วน "หัว" ของโมเลกุลจากกรดอะมิโนไทโรซีนหรือฟีนิลอะลานีน
2. 2สร้างส่วน "หาง" จากกระบวนการที่เรียกว่าวิถีเมวาโลเนต ซึ่งเป็นเส้นทางเดียวกับการสร้างคอเลสเตอรอล
3. 3นำสองส่วนมาต่อกันเป็นโคคิวเท็น

แหล่งเดียวกันระบุว่าวิตามินบี 6 ในรูปไพริดอกซาล-5-ฟอสเฟต และกรดแพนโทธีนิก เกี่ยวข้องกับขั้นตอนการสร้าง แต่ยังไม่ทราบว่าการขาดวิตามินเหล่านี้มีผลต่อการสร้างโคคิวเท็นมากเพียงใด

MSKCC (ปรับ 29 ก.ย. 2569) ระบุว่าโคคิวเท็นพบในเซลล์ทุกเซลล์ของร่างกาย มีความเข้มข้นสูงในตับ ไต หัวใจ และตับอ่อน และระบุว่าเซลล์ทุกเซลล์สร้างเองได้ โดยไม่มีการกระจายจากอวัยวะหนึ่งไปอีกอวัยวะผ่านทางเลือด

ระดับโคคิวเท็นลดลงตามอายุจริงไหม

Linus Pauling Institute ระบุว่าความเข้มข้นของโคคิวเท็นในเนื้อเยื่อหลายชนิดลดลงทีละน้อยตามอายุ แต่ยังไม่ชัดว่าการลดลงนี้นับเป็นภาวะขาดหรือไม่ แหล่งเดียวกันระบุว่ามีหลักฐานจำกัดว่าการเสริมโคคิวเท็นช่วยยืดอายุหรือป้องกันการเสื่อมตามวัยในคน

ข้อนี้สำคัญเพราะโฆษณามักบอกว่า "อายุมากแล้วโคคิวเท็นลด จึงต้องเสริม" แต่แหล่งที่เราเปิดอ่านไม่ได้สรุปเช่นนั้น และระบุชัดว่า ภาวะขาดโคคิวเท็นยังไม่เคยมีการบรรยายไว้ในประชากรทั่วไป จึงเชื่อกันว่าการสร้างในร่างกาย จะกินอาหารหลากหลายหรือไม่ก็ตาม ให้โคคิวเท็นพอต่อการสร้างพลังงานในคนสุขภาพดี

ภาวะขาดโคคิวเท็นแบบปฐมภูมิเป็นโรคทางพันธุกรรมที่พบน้อยมาก เกิดจากยีนที่เกี่ยวกับการสร้างโคคิวเท็นผิดปกติ ผู้ป่วยกลุ่มนี้ได้รับโคคิวเท็นขนาดสูงภายใต้การดูแลของแพทย์เฉพาะทาง

ภาวะขาดจากพันธุกรรมมีอาการอย่างไร Linus Pauling Institute ระบุว่าพบความผิดปกติของยีนในเส้นทางการสร้างอย่างน้อย 9 ยีน และแบ่งอาการหลักเป็น 5 แบบ ได้แก่ โรคหลายระบบรุนแรงในทารก โรคสมองร่วมกับกล้ามเนื้อ การทรงตัวผิดปกติจากสมองน้อย โรคกล้ามเนื้ออย่างเดียว และกลุ่มอาการไตรั่ว (เนโฟรติก) อาการเหล่านี้ไม่ใช่อาการเพลียหรือปวดเมื่อยทั่วไปของผู้ใหญ่ ถ้ามีอาการเพลียหรือกล้ามเนื้ออ่อนแรงต่อเนื่อง ให้พบแพทย์เพื่อหาสาเหตุ ไม่ควรเดาว่าขาดโคคิวเท็น

โคคิวเท็นมีในอาหารอะไรบ้าง

Linus Pauling Institute ระบุว่าแหล่งอาหารหลักของโคคิวเท็นคือเนื้อสัตว์ เนื้อสัตว์ปีก และปลา แหล่งที่ดีรองลงมาคือน้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันมะกอก น้ำมันคาโนลา ถั่ว และเมล็ดพืช ส่วนผลไม้ ผัก ไข่ และผลิตภัณฑ์นม เป็นแหล่งระดับปานกลาง

ตัวอย่างจากตารางของแหล่งเดียวกัน (ปริมาณโคคิวเท็นต่อหนึ่งหน่วยบริโภค)

• •เนื้อวัวทอด 3 ออนซ์: 2.6 มก.
• •ปลาเฮร์ริงหมัก 3 ออนซ์: 2.3 มก.
• •ไก่ทอด 3 ออนซ์: 1.4 มก.
• •น้ำมันถั่วเหลือง 1 ช้อนโต๊ะ: 1.3 มก.
• •น้ำมันคาโนลา 1 ช้อนโต๊ะ: 1.0 มก.
• •ปลาเทราต์นึ่ง 3 ออนซ์: 0.9 มก.
• •ถั่วลิสงคั่ว 1 ออนซ์: 0.8 มก.
• •งาคั่ว 1 ออนซ์: 0.7 มก.
• •พิสตาชิโอคั่ว 1 ออนซ์: 0.6 มก.
• •บรอกโคลีต้ม ครึ่งถ้วย: 0.5 มก.
• •กะหล่ำดอกต้ม ครึ่งถ้วย: 0.4 มก.
• •ส้ม 1 ผลขนาดกลาง: 0.3 มก.
• •สตรอว์เบอร์รี ครึ่งถ้วย: 0.1 มก.
• •ไข่ต้ม 1 ฟองขนาดกลาง: 0.1 มก.

Linus Pauling Institute อธิบายว่าเนื้อหรือปลา 3 ออนซ์มีขนาดราวสำรับไพ่หนึ่งสำรับ

ได้ยินว่าเครื่องในสัตว์มีโคคิวเท็นสูง จริงไหม ตารางข้างต้นไม่ได้แสดงค่าของเครื่องใน ข้อมูลที่ใกล้เคียงคือ MSKCC ระบุว่าในร่างกายคน ตับ ไต และหัวใจมีความเข้มข้นสูง แต่นั่นเป็นข้อมูลอวัยวะของคน ไม่ใช่ตัวเลขในอาหาร เราจึงไม่ใส่ตัวเลขของเครื่องในให้ และผู้ที่มีไขมันในเลือดสูงหรือกรดยูริกสูงควรถามแพทย์เรื่องปริมาณเครื่องในที่เหมาะกับตัวเอง

อาหารไทยที่ให้โคคิวเท็นตามกลุ่มข้างต้น ได้แก่ เนื้อหมู เนื้อวัว ไก่ ปลาทู ปลาทะเลต่าง ๆ ถั่วลิสงในส้มตำหรือน้ำจิ้ม และงา แหล่งที่เราเปิดอ่านไม่มีตัวเลขของอาหารไทยโดยตรง

ได้โคคิวเท็นจากอาหารต่อวันเท่าไร

Linus Pauling Institute ระบุว่าจากการสำรวจด้วยแบบสอบถาม คนได้โคคิวเท็นจากอาหารเฉลี่ยราว 3–6 มก. ต่อวัน และคาดว่าอาหารคิดเป็นราวร้อยละ 25 ของโคคิวเท็นในเลือด ส่วนอาหารมีผลต่อระดับในเนื้อเยื่อมากเพียงใดยังไม่ชัด

ยังไม่มีหน่วยงานใดกำหนดปริมาณที่ควรได้รับต่อวัน ผลิตภัณฑ์เสริมในสหรัฐฯ มีขนาดราว 30–100 มก. ต่อวัน ซึ่งสูงกว่าที่ได้จากอาหารมาก วิธีกินและขนาดในงานวิจัยอ่านต่อได้ที่ โคคิวเท็นกินตอนไหน วันละกี่มิลลิกรัม

โคคิวเท็นในอาหารเสริมผลิตอย่างไร

แหล่งที่เราเปิดอ่าน (Linus Pauling Institute และ MSKCC) ไม่ได้อธิบายวิธีผลิตโคคิวเท็นสำหรับอาหารเสริม เราจึงไม่ยืนยันว่าผลิตด้วยการหมักจุลินทรีย์หรือวิธีอื่น ถ้าอยากทราบวิธีผลิตของผลิตภัณฑ์ใด ให้ถามผู้ผลิตหรือผู้จัดจำหน่ายโดยตรง

เลข 99.5% บนฉลากโคคิวเท็นหมายถึงอะไร

ฉลากผลิตภัณฑ์เสริมหลายตัวเขียนเปอร์เซ็นต์ไว้ในวงเล็บหลังชื่อสาร เช่น "โคเอนไซม์ คิวเท็น (99.5%)" ตัวฉลากไม่ได้อธิบายว่าตัวเลขนี้หมายถึงอะไร ผู้อ่านมักเข้าใจว่าเป็นความบริสุทธิ์ของวัตถุดิบ แต่เราไม่ได้ยืนยันกับผู้ผลิต และไม่ทราบว่าตัวเลขน้ำหนักบนฉลากหักความบริสุทธิ์แล้วหรือยัง ถ้าต้องการตัวเลขที่แน่นอน ให้ขอใบวิเคราะห์ (COA) จากผู้ผลิต

ใครที่ระดับโคคิวเท็นในร่างกายอาจต่ำ และแปลว่าต้องเสริมไหม

Linus Pauling Institute ระบุกลุ่มที่พบระดับโคคิวเท็นในเลือดต่ำไว้ดังนี้

• •ผู้ใช้ยาลดไขมันกลุ่มสแตติน: ยากลุ่มนี้ยับยั้งเอนไซม์ HMG-CoA reductase ซึ่งเป็นขั้นตอนร่วมของการสร้างคอเลสเตอรอลและโคคิวเท็น จึงลดระดับโคคิวเท็นในเลือดได้ แต่แหล่งเดียวกันระบุว่า ระดับในเลือดที่ลดลงน่าจะเป็นเพราะไขมันในเลือดลดลง (โคคิวเท็นเดินทางไปกับไลโปโปรตีน) มากกว่าการสร้างที่ลดลง ยังไม่รู้ว่าระดับในเนื้อเยื่ออื่นเปลี่ยนเท่าไร และมีหลักฐานน้อยว่าการลดลงนี้เป็นสาเหตุของอาการปวดกล้ามเนื้อจากสแตติน
• •ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว: งานในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว 1,191 คน พบว่าระดับโคคิวเท็นในเลือดต่ำเป็นตัวบ่งชี้ของโรคหัวใจระยะลุกลาม งานนี้บอกความสัมพันธ์ ไม่ได้บอกว่าโคคิวเท็นต่ำเป็นสาเหตุ
• •ผู้ป่วยเบาหวานและมะเร็ง: Linus Pauling Institute ระบุว่าพบระดับในเลือดต่ำลงเช่นกัน และระบุว่างานทดลองพบหลักฐานน้อยว่าการเสริมโคคิวเท็นช่วยการคุมน้ำตาลในผู้ป่วยเบาหวาน

ระดับต่ำไม่ได้แปลว่าต้องซื้อมาเสริมเอง Linus Pauling Institute สรุปไว้ว่าการเสริมโคคิวเท็นแบบกินเพิ่มระดับในเลือด แต่ยังไม่ชัดว่าเพิ่มระดับในเนื้อเยื่ออื่นหรือไม่ โดยเฉพาะในคนสุขภาพดี และระบุเรื่องหัวใจล้มเหลวไว้เพียงว่ามีหลักฐานบางส่วนว่าอาจเป็นส่วนเสริมของการรักษามาตรฐาน ส่วน MSKCC อ้างสมาคมหัวใจอเมริกันว่า ยังต้องมีงานวิจัยขนาดใหญ่เพื่อตัดสินว่าการเสริมมีประโยชน์ในการดูแลหัวใจล้มเหลวหรือไม่

สิ่งที่ทำได้คือ

• •ผู้ใช้สแตติน: กินยาต่อตามแพทย์สั่ง NHS หน้ายาสแตติน (ทบทวน 5 พ.ค. 2569) ระบุปวดกล้ามเนื้อเป็นผลข้างเคียงที่พบได้ และให้ปรึกษาแพทย์ ซึ่งอาจเปลี่ยนชนิดหรือขนาดยา ห้ามหยุดยาเอง อ่านเรื่องยาได้ที่ ยาสแตตินคืออะไร
• •ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว: ยาหลักคือยาที่แพทย์สั่ง ห้ามหยุดหรือลดยาเอง ถ้าสนใจอาหารเสริมใด ให้ถามแพทย์โรคหัวใจก่อน อ่านเรื่องยาหัวใจล้มเหลวได้ที่ ยารักษาหัวใจล้มเหลว
• •ทุกคน: กินอาหารหลากหลาย ซึ่งให้โคคิวเท็นจากเนื้อสัตว์ ปลา ถั่ว และน้ำมันพืชตามปกติ

อ่านพื้นฐานของโคคิวเท็นเพิ่มเติมได้ที่ โคคิวเท็นคืออะไร

ผลิตภัณฑ์ที่เราดูแล: เบต้าวิต (Beta Vit)

เบต้าวิต (Beta Vit) เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร เลข อย. 13-1-01566-5-0062 ผลิตโดย บริษัท โอดี อินโนวาคอสเม็กซ์ จำกัด จัดจำหน่ายโดย บริษัท โฮปฟูล จำกัด หนึ่งกล่องมี 30 แคปซูล แคปซูลละ 900 มก. (น้ำหนักสุทธิ 27 กรัม) วิธีรับประทานตามฉลากคือ วันละ 1 แคปซูล เลข อย. หมายถึงการอนุญาตผลิตภัณฑ์อาหาร ไม่ได้รับรองสรรพคุณ

ส่วนประกอบสำคัญใน 1 แคปซูลตามฉลาก: แมกนีเซียมออกไซด์ 440 มก. · แมกนีเซียม บิสไกลซิเนต คีเลต (20%) 100 มก. · วิตามินบี 1 (100%) 100 มก. · กรดอัลฟาไลโปอิก (95%) 50 มก. · วิตามินเค 2 (เมนาควิโนน-7) จากบาซิลลัส ซับทิลิส นัตโตะ (0.2%) 37.5 มก. · โคเอนไซม์ คิวเท็น (99.5%) 30 มก. · วิตามินดี 3 (100,000 IU/g) 6 มก. · วิตามินบี 6 (100%) 2 มก. · วิตามินบี 12 (100%) 0.6 มก. · เปลือกแคปซูลเป็นเจลาติน

ตัวเลขที่คำนวณจากฉลาก: ฉลากไม่ได้บอกปริมาณแมกนีเซียมธาตุ เมื่อคำนวณจากสูตรเคมีของแมกนีเซียมออกไซด์ได้ราว 265 มก. และจากเกรด "(20%)" ของบิสไกลซิเนตได้ราว 20 มก. รวมเป็นแมกนีเซียมราว 280–285 มก. ต่อแคปซูล (คำนวณ) ตัวเลขนี้ยังรอผู้ผลิตยืนยันด้วยใบวิเคราะห์ (COA) ส่วนวิตามินเค 2 (MK-7) ราว 75 ไมโครกรัม (คำนวณ) วิตามินดี 3 ราว 600 IU หรือ 15 ไมโครกรัม (คำนวณ) และวิตามินบี 12 0.6 มก. คือ 600 ไมโครกรัม

ข้อความบนฉลาก: คำเตือน "เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน" และ "ควรระวังสำหรับผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด" · กรอบข้อความ "ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค" · ข้อความ "ควรกินอาหารหลากหลายครบ 5 หมู่ ในสัดส่วนที่เหมาะสมเป็นประจำ"

เทียบโคคิวเท็นในแคปซูลกับอาหารและงานวิจัย: ฉลากระบุโคเอนไซม์ คิวเท็น (99.5%) 30 มก. ต่อแคปซูล ฉลากไม่ได้อธิบายความหมายของ "(99.5%)" และไม่ระบุว่าเป็นรูปยูบิควิโนนหรือยูบิควินอล แผ่นหลักฐานของเราคิดเป็นโคคิวเท็นราว 30 มก. ส่วนวิธีผลิตวัตถุดิบ เรายังไม่ได้รับข้อมูลจากผู้ผลิต

• •เทียบกับอาหาร: 30 มก. มากกว่าที่คนทั่วไปได้จากอาหารเฉลี่ยต่อวัน (ราว 3–6 มก. ตาม Linus Pauling Institute) ตัวเลขนี้บอกว่ามากกว่าอาหาร ไม่ได้บอกว่าร่างกายต้องการเพิ่ม
• •เทียบกับงานวิจัย: งานในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวใช้ 300 มก. ต่อวันร่วมกับยามาตรฐาน ราว 10 เท่าของแคปซูล (คำนวณ) งานเรื่องปวดกล้ามเนื้อจากสแตตินใช้ราว 100–600 มก. ต่อวัน ราว 3–20 เท่า (คำนวณ) และผลขัดกัน

ไม่มีหลักฐานว่าผลิตภัณฑ์นี้ชดเชยโคคิวเท็นที่ลดลงจากอายุหรือจากยาสแตติน หรือช่วยเรื่องหัวใจ และยังไม่พบงานวิจัยที่ทดสอบสูตรนี้โดยตรง

ข้อควรระวังก่อนตัดสินใจ (สองข้อแรกเป็นคำเตือนบนฉลาก ข้อที่เหลือเป็นคำแนะนำของบทความจากส่วนประกอบ ไม่ใช่ข้อความบนฉลาก)

• •เด็กและหญิงตั้งครรภ์: ฉลากระบุว่า "เด็กและสตรีมีครรภ์ไม่ควรรับประทาน" ส่วนหญิงให้นมบุตร ฉลากไม่ได้ระบุ ให้ปรึกษาแพทย์
• •ผู้ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด: ฉลากระบุว่า "ควรระวังสำหรับผู้ที่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด" · คำแนะนำของบทความ: ผู้ใช้วาร์ฟารินหรือยาต้านการแข็งตัวของเลือดอื่น ห้ามเริ่มเอง ต้องให้แพทย์ที่ดูแลตัดสินก่อน งานในอาสาสมัครพบว่า MK-7 เพียง 10–20 ไมโครกรัมต่อวันทำให้ค่า INR (ค่าการแข็งตัวของเลือด) เปลี่ยนในบางคน ขณะที่แคปซูลมี MK-7 ราว 75 ไมโครกรัม (คำนวณ) และมีรายงานว่าโคเอนไซม์คิวเท็นลดฤทธิ์วาร์ฟาริน · Linus Pauling Institute หน้าแมกนีเซียม (ทบทวน ต.ค. 2568) ระบุด้วยว่าแมกนีเซียมลดประสิทธิภาพของยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดกินได้
• •ผู้ใช้ยาประจำตัว: ให้ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อน รวมถึงผู้ใช้ยาสแตตินและยาหัวใจ
• •ผู้ป่วยโรคไต: ต้องปรึกษาแพทย์ก่อน Linus Pauling Institute (ทบทวน ต.ค. 2568) ระบุว่าผู้ที่ไตทำงานบกพร่องเสี่ยงต่อภาวะแมกนีเซียมเกิน
• •กินยาระบายหรือยาลดกรดที่มีแมกนีเซียม หรือวิตามินรวมอื่นอยู่: แมกนีเซียมในแคปซูลคิดเป็นราว 80% ของเพดาน 350 มก. ต่อวันสำหรับแมกนีเซียมจากผลิตภัณฑ์เสริม (คำนวณ) ถ้านับรวมแหล่งอื่นอาจเกินเพดานและเสี่ยงท้องเสีย
• •ยาที่ต้องกินห่างจากแมกนีเซียม: หน้ายาไซโปรฟลอกซาซินของ MedlinePlus (ปรับ 15 ส.ค. 2569) ให้กินผลิตภัณฑ์ที่มีแมกนีเซียมอย่างน้อย 6 ชั่วโมงก่อน หรือ 2 ชั่วโมงหลังยา · หน้ายาด็อกซีไซคลิน (ปรับ 15 พ.ค. 2569) ให้ห่าง 1–2 ชั่วโมง · ยากระดูกพรุนอเลนโดรเนต MedlinePlus (ปรับ 15 พ.ค. 2569) ระบุว่าหลังกินยาห้ามกินอาหาร เครื่องดื่ม หรือยาอื่นรวมทั้งวิตามินอย่างน้อย 30 นาที ขณะที่ Linus Pauling Institute (ทบทวน ต.ค. 2568) ให้ห่าง 2 ชั่วโมง · ยาไทรอยด์เลโวไทร็อกซีน MedlinePlus (ปรับ 15 ก.พ. 2562 ข้อมูลค่อนข้างเก่า) ไม่ได้ระบุชั่วโมงสำหรับแมกนีเซียม ให้เภสัชกรจัดเวลาทุกตัว
• •ยาเบาหวานหรืออินซูลิน: มีกรดอัลฟาไลโปอิก ซึ่ง Linus Pauling Institute ระบุว่าในทางทฤษฎีอาจเสี่ยงน้ำตาลต่ำเมื่อใช้คู่กับยาเบาหวาน ให้ติดตามน้ำตาลตามแพทย์สั่ง
• •ผู้ที่รับเคมีบำบัดหรือฉายแสง: MSKCC ระบุว่าโคเอนไซม์คิวเท็นและกรดอัลฟาไลโปอิกอาจลดผลของเคมีบำบัดและการฉายแสงจากฤทธิ์ต้านออกซิเดชัน (ข้อมูลที่ MSKCC อ้างเรื่องโคคิวเท็นกับการฉายแสงเป็นงานในหนูทดลอง ยังไม่ใช่ผลในคน) ให้ปรึกษาทีมรักษาก่อน
• •ท้องเสียง่าย: แมกนีเซียมออกไซด์อาจทำให้ถ่ายเหลว ถ้าถ่ายเป็นน้ำหลายครั้งให้หยุดและปรึกษาแพทย์
• •ไม่บริโภคเจลาติน: เปลือกแคปซูลทำจากเจลาติน

อ่านบทความอื่นในหมวดเดียวกันได้ที่ บทความเบต้าวิตทั้งหมด

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค ไม่มีหลักฐานว่าทำให้โรคหายหรือค่าตรวจดีขึ้น ผู้ที่ใช้ยาอยู่ห้ามหยุดหรือลดยาเอง และควรปรึกษาแพทย์ก่อนรับประทาน

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไปเพื่อความเข้าใจ ไม่ใช่คำวินิจฉัยหรือคำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

ห้ามหยุด ลด หรือเปลี่ยนยาที่แพทย์สั่งเอง รวมถึงวาร์ฟารินและยาละลายลิ่มเลือดอื่น ยาเบาหวาน อินซูลิน ยาความดัน ยาลดไขมัน ยาหัวใจ ยาลดกรด และยาขับปัสสาวะ แม้จะเริ่มรับประทานวิตามินหรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหารใดก็ตาม หากสงสัยเรื่องยา ให้กลับไปคุยกับแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลอยู่

ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่ใช่ยา ไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค และไม่ใช้แทนยาที่แพทย์สั่ง

หากมีอาการข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้ ให้ไปโรงพยาบาลทันทีหรือโทร 1669 (NHS ห้ามขับรถไปเอง)

• •เจ็บหรือแน่นหน้าอกเหมือนถูกบีบหรือกดทับ (NHS หน้าหัวใจขาดเลือด ทบทวน 31 มี.ค. 2569)
• •เจ็บหน้าอกที่ร้าวไปแขน คอ หรือกราม (NHS หน้าหัวใจขาดเลือด ทบทวน 31 มี.ค. 2569)
• •หน้าเบี้ยว ยิ้มแล้วมุมปากตก (NHS หน้าอาการโรคหลอดเลือดสมอง ทบทวน 12 ก.ย. 2567)
• •แขนหรือขาอ่อนแรงหรือชาซีกเดียว ยกแขนไม่ขึ้น (NHS หน้าอาการโรคหลอดเลือดสมอง ทบทวน 12 ก.ย. 2567)
• •พูดไม่ชัด หรือสับสนขึ้นมาทันที (NHS หน้าอาการโรคหลอดเลือดสมอง ทบทวน 12 ก.ย. 2567) แม้อาการจะหายไปเองแล้วก็ต้องไป
• •ริมฝีปาก ปาก คอ หรือลิ้นบวมขึ้นทันที (NHS หน้าภาวะแพ้รุนแรง ทบทวน 21 มิ.ย. 2566)
• •หายใจเร็วมาก หายใจลำบาก หรือคอตีบแน่นจนกลืนลำบาก (NHS หน้าภาวะแพ้รุนแรง ทบทวน 21 มิ.ย. 2566)
• •หมดสติ หรือปลุกไม่ตื่น (NHS หน้าภาวะแพ้รุนแรง ทบทวน 21 มิ.ย. 2566)