จัดบ้านให้ผู้สูงอายุปลอดภัย เดินตรวจทีละห้อง

บทความนี้เป็นรายการตรวจ ให้เดินไปทีละห้องพร้อมกระดาษ

ทำครั้งเดียวใช้ได้นาน และส่วนใหญ่ไม่ต้องใช้เงินมาก

หน้าบ้านและทางเข้า

พื้นทางเข้าไม่ลื่นเมื่อเปียก

มีราวจับถ้ามีขั้นบันได

ไฟหน้าบ้านสว่างพอ และสวิตช์อยู่ตรงที่กดได้ก่อนเดินเข้าไป

ธรณีประตูไม่สูงจนสะดุด ถ้าสูงให้ทำทางลาดเล็ก

ห้องน้ำ ให้แก้ห้องนี้ก่อนเสมอ

ราวจับข้างโถส้วม — ยึดกับผนังจริง ไม่ใช่แบบดูดติดกระจก

ราวจับในที่อาบน้ำ

แผ่นกันลื่นหรือพื้นผิวหยาบ

เก้าอี้นั่งอาบน้ำ ถ้ายืนนานไม่ไหว

แยกโซนเปียกโซนแห้ง หรืออย่างน้อยมีที่เช็ดเท้า

ประตูที่เปิดออกด้านนอกได้ เผื่อกรณีล้มขวางประตู

ไม่ล็อกจากด้านใน หรือมีวิธีเปิดจากข้างนอก

ของใช้อยู่ในระยะเอื้อมโดยไม่ต้องก้มสุดหรือเขย่ง

ห้องนอน

เตียงสูงพอดีที่นั่งแล้วเท้าถึงพื้นเต็มฝ่าเท้า

ไฟหัวเตียงที่เปิดได้โดยไม่ต้องลุก

ไฟกลางคืนตลอดทางจากเตียงถึงห้องน้ำ

โทรศัพท์อยู่ในระยะเอื้อมจากเตียง

ไม่มีพรมหรือของวางบนทางเดิน

ตู้เสื้อผ้าที่หยิบของใช้บ่อยได้ในระดับเอวถึงไหล่

ห้องนั่งเล่น

เก้าอี้มีที่เท้าแขน และไม่นุ่มจนลุกยาก

สายไฟไม่พาดทางเดิน

พรมไม่มีขอบงอ หรือติดเทปกันเลื่อน

โต๊ะไม่มีมุมแหลมในทางเดิน

ทางเดินกว้างพอสำหรับอุปกรณ์ช่วยเดิน ถ้าท่านใช้

ครัว

ของที่ใช้บ่อยอยู่ในระดับที่หยิบได้ ไม่ต้องปีนเก้าอี้

ไม่มีเก้าอี้ล้อเลื่อนให้ปีน

พื้นแห้งเสมอ และเช็ดทันทีเมื่อหก

เตาที่ปิดแล้วเห็นชัด หรือมีระบบตัดอัตโนมัติถ้าเป็นไปได้

ถังดับเพลิงเล็กและเครื่องตรวจจับควัน

บันได

ราวจับสองข้าง ยาวตลอดช่วง

แสงสว่างพอ และมีสวิตช์ทั้งบนและล่าง

แถบสีตัดที่ขอบขั้น เพื่อให้เห็นระยะ

ไม่วางของบนขั้นบันได แม้ชั่วคราว

เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับห้องแต่สำคัญ

รองเท้าในบ้านที่มีส้นหุ้มและพื้นกันลื่น ดีกว่ารองเท้าแตะหลวมและดีกว่าเดินเท้าเปล่า

เบอร์ฉุกเฉินติดไว้ที่ตู้เย็นเป็นตัวใหญ่ ทั้ง 1669 และเบอร์ลูกหลาน

รายการยาติดไว้ที่เดียวกัน เผื่อกรณีที่ต้องเรียกรถพยาบาล

กุญแจสำรองที่เพื่อนบ้านหรือญาติใกล้ ๆ

เริ่มจากตรงไหนถ้ามีงบจำกัด

1. ราวจับในห้องน้ำ

2. ไฟกลางคืนทางไปห้องน้ำ

3. เก็บของบนพื้นและทางเดิน

สามข้อนี้ใช้เงินน้อยที่สุดและลดความเสี่ยงได้มากที่สุด

อ่านต่อที่ [ผู้สูงอายุหกล้ม ป้องกันที่บ้านอย่างไร](/article/elderly-falls-prevention)

ถ้าท่านไม่ยอมให้เปลี่ยน

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อย และมักไม่ใช่ความดื้อ

เหตุผลที่ท่านมักไม่บอกคือ กลัวว่าการติดราวจับแปลว่าตัวเองแก่แล้ว หรือกลัวเสียเงินลูกหลาน

สิ่งที่ช่วยได้

เริ่มจากจุดเดียวก่อน ไม่ต้องรื้อทั้งบ้าน

ให้ท่านเลือกเอง เช่น เลือกสีหรือตำแหน่ง

อธิบายว่าทำเพื่อให้ท่านอยู่บ้านเองได้นานขึ้น ไม่ใช่เพราะท่านทำอะไรไม่ได้

อย่าทิ้งของของท่านโดยไม่บอก เพราะทำให้ท่านต่อต้านทุกอย่างที่ตามมา

ตรวจซ้ำทุกสามเดือน

บ้านที่จัดดีแล้วกลับมารกได้เสมอ และคนที่อยู่ทุกวันจะมองไม่เห็น

สิ่งที่มักกลับมา — กล่องพัสดุวางกองที่ทางเดิน · สายชาร์จพาดพื้น · พรมเช็ดเท้าที่ขอบเริ่มม้วน · หลอดไฟที่ขาดแล้วยังไม่เปลี่ยน · ราวจับที่เริ่มคลอน

วิธีตรวจที่ได้ผลคือ เดินจากประตูหน้าไปห้องน้ำในความมืดสลัว แบบที่ท่านเดินตอนกลางคืน แล้วดูว่าสะดุดตรงไหน

ให้คนที่ไม่ได้อยู่บ้านนี้เป็นคนเดินตรวจ เพราะคนที่อยู่ทุกวันจะเดินหลบของเองโดยไม่รู้ตัว

อ่านต่อ

• •ผู้สูงอายุหกล้ม ป้องกันที่บ้านและรับมืออย่างไร
• •ผู้สูงอายุเดินลำบาก ลุกยาก ควรทำอะไรก่อน
• •ผู้สูงอายุอยู่บ้านคนเดียว

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไปสำหรับผู้ดูแล ไม่ใช่คำวินิจฉัยและไม่ใช่คำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

อาการเบื่ออาหาร น้ำหนักลด หรือกลืนลำบากในผู้สูงอายุ อาจมีสาเหตุที่ต้องได้รับการตรวจ จึงควรพาไปพบแพทย์ ไม่ควรแก้เองด้วยการหาอาหารหรือผลิตภัณฑ์มาเสริม

หากมีโรคประจำตัวหรือใช้ยาอยู่ ควรปรึกษาแพทย์ เภสัชกร หรือนักกำหนดอาหาร ก่อนเปลี่ยนแปลงสิ่งที่รับประทาน