จดบันทึกอาหารให้หมอดู ทำอย่างไรให้มีประโยชน์จริง

เวลาไปหาหมอแล้วบอกว่าท่านกินได้น้อย หมอทำอะไรกับข้อมูลนี้ได้ไม่มาก

แต่ถ้ายื่นกระดาษที่จดว่ากินอะไรจริง ๆ 3 วัน สิ่งที่ได้กลับมาจะต่างกันมาก

จดกี่วัน

3 วันกำลังดี

ให้มีวันธรรมดา 2 วัน และวันหยุด 1 วัน เพราะรูปแบบการกินมักต่างกัน

จดตอนกิน ไม่ใช่จดย้อนหลังตอนกลางคืน เพราะจำไม่ครบและมักจำได้เฉพาะมื้อใหญ่

จดอะไรบ้าง

เวลา

อาหารและเครื่องดื่มทุกอย่าง

ปริมาณโดยประมาณ ใช้หน่วยที่บ้านเข้าใจได้ เช่น ครึ่งถ้วยข้าว ปลาชิ้นเท่าฝ่ามือ นมกล่องเล็ก

กินหมดหรือเหลือเท่าไร ข้อนี้สำคัญและคนลืมจดมากที่สุด

อาการระหว่างหรือหลังกิน เช่น สำลัก จุก แน่น คลื่นไส้

สิ่งที่ต้องไม่ลืมนับ

น้ำเปล่าและเครื่องดื่มทุกชนิด

ของว่างระหว่างมื้อ ผลไม้ ขนม

นม โยเกิร์ต น้ำหวาน กาแฟ

ผงชงดื่ม อาหารเสริม และวิตามิน

น้ำซุปหรือน้ำแกงที่ซดไป

เครื่องปรุงที่เติมเพิ่มบนโต๊ะ เช่น น้ำปลา ซีอิ๊ว น้ำตาล ซึ่งมีความหมายมากสำหรับผู้ที่ถูกจำกัดโซเดียม

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

จดเฉพาะมื้อหลัก ลืมของว่าง

จดสิ่งที่ตักให้ ไม่ใช่สิ่งที่กินจริง ทั้งที่ส่วนที่เหลือคือข้อมูลสำคัญ

เลือกจดเฉพาะวันที่กินได้ดี เพราะอายที่จะให้หมอเห็นวันที่แย่ ซึ่งทำให้บันทึกไม่มีประโยชน์

จดสวยเกินจริง หมอต้องการความจริง ไม่ได้ต้องการคะแนน

จดอย่างไรก็ได้ที่ทำได้จริง

สมุดข้างโต๊ะอาหารใช้ได้ดีที่สุดสำหรับหลายบ้าน

ถ่ายรูปจานก่อนกินและหลังกินก็ใช้ได้ และเร็วกว่าเขียน

แอปในโทรศัพท์ก็ได้ ถ้าถนัด

สิ่งสำคัญคือทำได้ต่อเนื่อง 3 วัน ไม่ใช่ทำให้สวย

เอาไปพร้อมกับอะไร

น้ำหนักย้อนหลัง

รายการยาและอาหารเสริมทั้งหมด

คำถามที่อยากถาม เขียนไว้ล่วงหน้า เพราะเวลาในห้องตรวจสั้นและมักลืม

ใครใช้ข้อมูลนี้ได้

แพทย์ที่ดูแลอยู่

นักกำหนดอาหาร ซึ่งเป็นผู้ที่ใช้บันทึกแบบนี้ได้ละเอียดที่สุด อ่านต่อที่ ควรพบนักกำหนดอาหารเมื่อไร

พยาบาลเยี่ยมบ้าน ถ้ามี

ข้อความสำคัญท้ายบทความ

บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไปสำหรับผู้ดูแล ไม่ใช่คำวินิจฉัยและไม่ใช่คำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

อาการเบื่ออาหาร น้ำหนักลด หรือกลืนลำบากในผู้สูงอายุ อาจมีสาเหตุที่ต้องได้รับการตรวจ จึงควรพาไปพบแพทย์ ไม่ควรแก้เองด้วยการหาอาหารหรือผลิตภัณฑ์มาเสริม

หากมีโรคประจำตัวหรือใช้ยาอยู่ ควรปรึกษาแพทย์ เภสัชกร หรือนักกำหนดอาหาร ก่อนเปลี่ยนแปลงสิ่งที่รับประทาน