ดูแลผิวเมื่อเป็นสะเก็ดเงิน สิ่งที่ทำได้เองควบคู่กับการรักษาของแพทย์

การดูแลผิวประจำวันไม่ได้ทดแทนการรักษาของแพทย์ แต่ช่วยให้ผิวสบายขึ้นและลดโอกาสที่อาการจะแย่ลงจากปัจจัยที่เลี่ยงได้

หลักสำคัญที่สุด — อย่าให้ผิวแห้ง

ผิวแห้งทำให้ขุยหนาขึ้น คันมากขึ้น และแตกง่ายขึ้น

การรักษาความชุ่มชื้นจึงเป็นพื้นฐานที่แพทย์ผิวหนังแนะนำเสมอ

การอาบน้ำ

ใช้น้ำอุ่นพอดี ไม่ใช้น้ำร้อน

น้ำร้อนชะล้างน้ำมันตามธรรมชาติของผิวออกไป ทำให้ผิวแห้งกว่าเดิม

อาบไม่นานเกินไป ประมาณ 5 ถึง 10 นาทีก็เพียงพอ

เลือกสบู่หรือครีมอาบน้ำสูตรอ่อนโยน หลีกเลี่ยงสูตรที่ทำให้ผิวตึงหลังอาบ

ห้ามขัดถูปื้นแรง ๆ แม้จะรู้สึกว่าขุยจะหลุด เพราะการทำร้ายผิวอาจทำให้รอยโรคขึ้นใหม่ตรงนั้น

ซับตัวเบา ๆ ไม่ถู และ ทาครีมทันทีขณะผิวยังหมาด ซึ่งเป็นช่วงที่ครีมกักน้ำได้ดีที่สุด

การทาครีมให้ความชุ่มชื้น

ทาให้บ่อยพอ อย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง และทาซ้ำเมื่อรู้สึกผิวตึง

เลือกเนื้อที่เข้มข้นพอ โดยทั่วไปเนื้อขี้ผึ้งหรือครีมข้นให้ความชุ่มชื้นได้ดีกว่าโลชั่นเหลว

ทาให้ทั่ว ไม่ใช่เฉพาะตรงที่เป็น เพราะผิวรอบ ๆ ก็แห้งได้

ถ้าแพทย์สั่งยาทาไว้ ให้ทำตามลำดับที่แพทย์บอก ว่าทายาก่อนหรือครีมก่อน เพราะมีผลกับการดูดซึม

เสื้อผ้าและสิ่งของที่สัมผัสผิว

เลือกผ้าเนื้อนุ่ม ระบายอากาศได้ เช่น ผ้าฝ้าย

หลีกเลี่ยงเสื้อผ้ารัดแน่นตรงตำแหน่งที่เป็น เพราะการเสียดสีกระตุ้นอาการ

ระวังตะเข็บและป้ายเสื้อที่ครูดผิว

ซักด้วยผงซักฟอกสูตรอ่อนโยน และล้างน้ำให้สะอาด เพราะสารตกค้างอาจระคายผิว

เรื่องแดด

แดดอ่อน ๆ ในปริมาณพอเหมาะช่วยบางราย แต่ แดดจัดจนผิวไหม้กระตุ้นอาการให้แย่ลง

ต้องปรึกษาแพทย์ก่อน ว่าเหมาะกับกรณีของคุณหรือไม่ และควรรับแดดนานเท่าไร เพราะแตกต่างกันมากในแต่ละคน และผู้ที่ใช้ยาบางชนิดต้องหลีกเลี่ยงแดด

สิ่งที่ไม่ควรทำ

1. อย่าแกะหรือลอกขุยออก แม้จะดูเหมือนใกล้หลุด

2. อย่าเกาแรง ๆ ถ้าคันมากให้ปรึกษาแพทย์เรื่องการจัดการอาการคัน

3. อย่าซื้อยาสเตียรอยด์ทาเองระยะยาว การใช้ผิดวิธีหรือใช้ต่อเนื่องนานเกินไปทำให้เกิดผลข้างเคียงที่ผิวหนัง และเมื่อหยุดอาจกำเริบรุนแรง

4. อย่าใช้สมุนไพรหรือสูตรที่ได้ยินต่อ ๆ กันมาโดยไม่ปรึกษาแพทย์ โดยเฉพาะสูตรที่ต้องทาแล้วแสบหรือลอก

5. อย่าหยุดยาที่แพทย์สั่งเพราะเห็นว่าดีขึ้นแล้ว ให้ปรึกษาแพทย์ก่อนเสมอ

ดูแลจิตใจด้วย

ความเครียดเป็นปัจจัยกระตุ้นที่พบบ่อยที่สุด การดูแลจิตใจจึงเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลโรค ไม่ใช่เรื่องแยกกัน

ถ้ารู้สึกว่าโรคกระทบความมั่นใจหรือการใช้ชีวิต ให้บอกแพทย์ เป็นเรื่องที่แพทย์ให้ความสำคัญและช่วยได้

ย้ำอีกครั้ง

ทุกอย่างในหน้านี้เป็นการดูแลเสริม ไม่ใช่การรักษา

การรักษาสะเก็ดเงินต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์ ซึ่งจะเลือกวิธีตามความรุนแรง ตำแหน่ง และปัจจัยเฉพาะของแต่ละคน

ข้อความสำคัญ

บทความนี้เป็นความรู้ทั่วไปเพื่อความเข้าใจเบื้องต้นเท่านั้น ไม่ใช่คำวินิจฉัยและไม่ใช่คำแนะนำการรักษาเฉพาะบุคคล

สะเก็ดเงินเป็นโรคที่ต้องได้รับการวินิจฉัยและดูแลโดยแพทย์ โดยเฉพาะแพทย์ผิวหนัง

หากสงสัยว่าตนเองหรือคนใกล้ตัวมีอาการ ให้ไปพบแพทย์ อย่าวินิจฉัยเองและอย่าหยุดยาที่แพทย์สั่งด้วยตัวเอง